Tag Archives: tamil thiraikathai sample

Ponniyin Selvan Screenplay In English-Ponniyin selvan script


Story & Dialogue : The  Celestial Legend Mr.KALKI
Screenplay & Dialogue : THENNAADAN
Translated by : KALAIVAANI MANAVAALAN (a) Vaalarivan  Kumar Ayya

vanthiya devan

Scene – 1


Location : Kanchi, the great city

Principal Story Persons : The Prince Aadhitha Karikaalar and Vandhiyathevan


The entire gigantic appearance of the very extensive palace.

On the screen, the word “Kaanchi Maa Nagaram”  (Kaanchi ,the Great City) appears and vanishes.

The infrastructural facilities of the palace which glitter like the golden colour…

The pillars, doors, storeys, statues, drawings  etc.,  with the beautiful workmanship…

The internal and external appearance of the various parts which start from the main entrance…

The movement-vision of the royal workers…

The movement -vision of the securities.

The working vision of the body guards.


The room with a  very minute workmanship.

In the room, while the prince Aadhitha Karikaalar is sitting on the throne, in front of him, there stands Vandhiyathevan , the hero of this story, a very handsome and fascinating youth with the broad and expanded shoulders. There a dagger and a sword in the sheaths are hanging on either side of his waist.

In the right hand of Vandhiyathevan, there are two cylindrical  conduits with the length of one foot by having been rolled with a silky cloth.

The prince Aadhitha Karikaalar talk to Vandhiyathevan. In this speech, there remain a carefulness and seriousness.

Aadhitha Karkaalar  —  “ Vandhiyathevan, I know that you are purely a warrior. And I, having felt that you are a good intellectual, entrust this very huge responsibility to  you. In these two palmyra epistles which I have given now to you…,  you should hand over one leaf to my father the Emperor and one another leaf to  my sister Kunthavai. I hear about something else about even the higher and higher officials of the Thanjavoor  Kingdom. So, the message that I have sent should not be known to anybody else. That you are taking the epistles from me shouldn’t be known to anyone what so ever an important person he is. On the way, you shouldn’t fight with anybody else. It is not enough that you are not going for a voluntary fight but that you should not be involved even if anybody comes voluntarily to fight with you. I know well about your bravery. You have proved it so many times. So, there won’t be any disgrace for  you, even if you move away from a voluntary fight. Particularly, you should behave very carefully at the Pazhuvettariyas ( the three governing nobles of that region) and at Madhuraandhagar, the younger brother of my father. They should not know who  you are! It should not strictly be known to them that why you are going!”

Vandhiyathevan  gazes at the eyes of the prince.

Vandhiyathevan —  “ I understand. You have told me about the matter which I should talk to the emperor in person. I return with the success after having fulfilled your willingness.”

The prince Aadhitha Karikaalar looks at Vandhiyathevan.

Vandhiyatheven — “ Bless me….!”

He bows his head down before the prince.

Vandhiyathevan leaves out of that room.

The prince Aadhitha karikaalar notices his departure , by having been seated on his throne.



The securities who  stand outside the room with their javelin and rod show yet more stiffness when Vandhiyathevan leaves out.


The very big surrounding campus of the palace…

The  moving persons…

Vandhiyathevan  comes with his heroic walk towards the horse which stands under a tree. He takes in hand the javelin which has been let be hanging vertically along with the body of the horse. He very easily jumps and mounts on the horse. Holding the javelin in his right hand, he operates the horse by knocking at the belly region of the horse. It comes on running slowly and approaches the entrance of the palace.


The body guards and the securities yield a way to him at the door with politeness, Vandhiyathevan leaves out of the palace entrance.


Now the speed of the horse increases slowly up. The long hair of Vandhiyathevan spreads out and flies in the facing air. He increases the speed  yet more by swaying his head. As the hoofs of the horse compress down on the earth, the particles of the topsoil scatter and disperse away all the four sides.


With the effect of  the background music that indicates the symptom on the possible happening of a very big cyclone, earth quake and Tsunami, the speed of the horse increases more and more and the appearance of Vandhiyathevan gradually vanishes with the horse. The prince Aadhitha Karikaalar has been noticing all these by standing on the terrace that is at the top of the palace.

The wording “PONNIYIN  SELVAN” appears on the screen along with a circumstantial music which you might not have heard off so far.




Ponniyin Selvan Screenplay – Ponniyin Selvan Thiraikathai – Scene 4

பொன்னியின் செல்வன்

கதை,வசனம் : கல்கி

திரைக்கதை,வசனம் : தென்னாடன்

Tamil screenplay image

காட்சி 4

பகல் / வெளி

Day/ Ext

ஒரு கோயிலின் முகப்புத் தோற்றம்.


ஊடாடும் மக்கள் கூட்டம். பலவகையான கடைகள்.


ஓரிடத்தில் மட்டும் மக்கள் கூட்டமாக எதையோ வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.


தலையை ஓரமாக மழித்து முன்குடுமி வைத்திருக்கும் ஒருவர் (பெயர் ஆழ்வார்க்கடியான் வயது 35 இருக்கலாம். சற்றே குண்டாக இருக்கிறார். நெற்றியில் நாமம்), நெற்றி நிறைய திருநீர் அணிந்திருப்பவரிடம் ஏதோ வாக்குவாதம் செய்துகொண்டிருக்கிறார்.ஆழ்வார்க்கடியானின் கையில் பிரம்பு ஒன்று இருக்கிறது.

அவர்களைச் சுற்றிலும் சுமாரான மக்கள் கூட்டம் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.


சற்று தூரத்தில் குதிரையில் அமர்ந்தபடியே வரும் வந்தியத்தேவன் அந்த இடத்திற்கு எதிர்ப்புறமாக வருகிறான்.


குடுமிக்காரர் ஆழ்வார்க்கடியான் தீவிரமாக வாக்குவாதத்தில் ஈடுபடுவதும், தன் கையில் உள்ள பிரம்பால் திருநீறு அணிந்திருப்பவரை அடிக்க ஓங்குவதும் வந்தியத்தேவன் கண்களில் படுகிறது. அவர்கள் என்ன பேசிக்கொள்கிறார்கள் என்பது இவனுக்குக் கேட்கவில்லை.

குதிரையை நிறுத்தி கீழே இறங்குகிறான். அருகில் உள்ள பெரியவரிடம் பேச்சு கொடுக்கிறான்.

வந்தியத்தேவன் : “அங்கே என்ன தகராறு?’’

பெரியவர் : “அய்யோ….அது வெகுநேரமாக நடந்துகொண்டிருக்கிறது. விஷ்ணு பெரிய கடவுளா, சிவன் பெரிய கடவுளா என ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக்கொடுக்காமல் பேசி மாய்கிறார்கள். அதை வேடிக்கை பார்க்க ஒரு கூட்டம்’’

வந்தியத்தேவனின் கண்களில் வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டிருக்கும் ஆழ்வார்க்கடியான் தோற்றம் முழுமையாகப் படுகிறது. ஆழ்வார்க்கடியானின் செய்கைகள் வந்தியத்தேவனுக்கு புன்னகையை வரவழைக்கின்றன. இவன் புன்னகைப்பதை அருகில் உள்ள பெரியவர் கவனிக்கிறார். வந்தியத்தேவன் அவரைப் பார்க்கிறான்.

பெரியவர் : “என்ன வீரனே….நீ போய் அவர்களை சமாதானம் செய்யலாமே? அதற்குள் குதிரையில் இருந்து இறங்கிவிட்டாய். உனக்கும் வேடிக்கை பார்க்கத் தோன்றுகிறதோ?’’

வந்தியத்தேவன் : “அரியும் சிவனும் ஒன்னு அதை அறியாதவன் வாயில மண்ணு என நான் சொன்னால் அவர்கள் கேட்கவா போகிறார்கள்’’

வந்தியத்தேவன் பெரியவரிடம் பேசிமுடித்து மீண்டும் அவர்களின் வாக்குவாதத்தைப் பார்க்கிறான்.


இப்போது, நான்கு வீரர்கள் ஆளுக்கொரு குதிரையில் அமர்ந்தபடியே சற்றுதூரத்தில் வருகிறார்கள்.    அதில் ஒரு வீரன் உரக்க கத்தியபடியே வந்தியத்தேவன் நிற்கும் இடத்தை நெருங்கி வருகிறான்.

குதிரை வீரன் : “ “சூராதி சூரர், வீரப்பிரதாபர், மாறபாண்டியன் படையை வீறுகொண்டு தாக்கி வேரோடு அறுத்த வெற்றி வேல் உடையார், இருபத்து நாலு போர்களில் சண்டையிட்டு, அறுபத்து நான்கு விழுப்புண்களைப் பெற்ற திருமேனியர், சோழநாட்டுத் தனாதிகாரி, தானிய பண்டார நாயகர், இறைவிதிக்கும் தேவர், பெரிய பழுவேட்டரையர் விஜயம் செய்கிறார்! பராக்! பராக்! வழி விடுங்கள், வழி விடுங்கள்!”

வந்தியத்தேவன் அந்த நான்கு குதிரை வீரர்களையும் பார்க்கிறான்.


ஊடாடும் மக்களும், ஆழ்வார்க்கடியான் வாக்குவாதத்தை வேடிக்கை பார்க்கும் கூட்டமும் அவசர கதியில் சாலையோரம் ஓதுங்கி நிற்கிறார்கள்.


வந்தியத்தேவனும் தன் குதிரையை இன்னும் ஓரமாக இழுத்து, தானும் சாலையோரமாக நின்றுகொள்கிறான்.

நான்கு குதிரை வீரர்களும் சென்றதைத் தொடர்ந்து முரசு அடித்துக்கொண்டு சிலர் வருகிறார்கள். முரசு சத்தம் காதைக் கிழிக்கிறது.

முரசு அடித்துச் செல்பவர்களைத் தொடர்ந்து பனைமரத்தின் ஓவியத்தை வரைந்த கொடியைத் தாங்கியபடி சிலர் வருகிறார்கள்.

அவர்களைத் தொடர்ந்து கையில் வேல் பிடித்த வீரர்கள் சிலர் கம்பீரமாக நடந்து வருகிறார்கள்.

அவர்களைத் தொடர்ந்து ஒரு யானையின் மீது பெரிய பழுவேட்டரையர் அமர்ந்து வருகிறார். (வயது 60 இருக்கலாம். கருநிற மேனி. ஓர் அரசருக்குரிய தோற்றத்தில் கம்பீரமாக யானையின்மீது அமர்ந்து கடந்துபோகிறார்)

யானையைத் தொடர்ந்து ஒரு பல்லக்கினை சிலர் சுமந்து வருகிறார்கள். வந்தியத்தேவன் அந்தப் பல்லக்கினை கூர்ந்து பார்க்கிறான்.

பல்லக்கினைத் தொடர்ந்து குதிரை வீரர்கள் கையில் வேலோடு வருகிறார்கள். வந்தியத்தேவன் முகத்தில் ஆச்சரியமும், யோசனையும் கலந்து நிற்கிறது.


காட்சி 2ல் ஏரிக்கரையில் வந்தியத்தேவன் நிற்கும்போது தூரத்தில் வந்த படகுகளையும், ஒரு படகில் பல்லக்கு வந்ததும் இண்டர் கட்டாக வந்துபோகிறது.


தன்னைக் கடந்து தூரத்தில் செல்லும் பல்லக்கினையும், வீரர்களையும் ஏதோ யோசித்தபடியே வந்தியத்தவேன் பார்க்கிறான்.


குடுமித் தலையுடன் கூடிய ஆழ்வார்க்கடியான் எதிர்புறமாய் நின்று வந்தியத்தேவனை உற்றுப் பார்க்கிறான்.

ஆழ்வார்க்கடியான் தன்னை உற்று நோக்குவதை வந்தியத்தேவனும் கவனிக்கிறான். பின்னர் ஏதோ யோசனையுடன் வந்தியத்தேவன் தன் குதிரையில் ஏறி அமர்கிறான். குதிரையை இயக்க, அது மெல்ல வேகம் எடுக்கிறது.


வந்தியத்தேவன் குதிரையில் தூரமாய் சென்று மறைவதை ஆழ்வார்க்கடியான் உற்றுப்பார்த்துக்கொண்டே தன் தலையை மெல்ல ஆட்டுகிறான். அந்தப் பார்வையில் விஷமம் தெரிகிறது.

Thenali Raman Vimarsanam – Review – 36%

தெனாலிராமன் விமர்சனம் 36%

 Thenali Raman Vimarsanam – Review – 36%

நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின்னர் வடிவேலு இரட்டை வேடங்களில் நடித்திருக்கும் படம்.

நகைச்சுவைக்கு இவரை விட்டால் ஆள் இல்லை என கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக தமிழ்ச் சினிமாவை தன் உடல்மொழியால் கவர்ந்து, கட்டிப்போட்டு வைத்திருந்த வடிவேலு, கடந்த சட்டமன்றத் தேர்தலில் எடுத்த முடிவால், தமிழ்ச் சினிமாவிலிருந்து ஓரங்கட்டப்பட்டார். பின்னர் சுதாரித்துக்கொண்டவர், அரசியலைத் துறந்து சகஜநிலைக்கு வருவதற்குள், அவரின் திரைத்துறை சகாப்தத்தில் மூன்று ஆண்டுகள் காணாமல் போயிற்று. ஒருவழியாக, ‘தெனாலிராமன்’ மூலம் மறுபிரவேஷம் செய்திருக்கிறார். அதுவும் கதையின் நாயகனாக.


‘தெனாலிராமன்’ என தலைப்பு வைத்தாலும், படத்திற்குள் நவீன தெனாலிராமனை இன்றைய காலத்திற்கு ஏற்ப வடிவமைத்துக் காட்டியிருப்பார்கள் என்கிற நமது கற்பனையை எடுத்த எடுப்பிலேயே அறுத்து எறிந்துவிடுகிறார் இயக்குநர் யுவராஜ். முழுக்க முழுக்க அந்தக் காலத்துக் கதைதான். அதுவும், தென்னிந்திய வரலாற்றுக் கதைகளில் பிரதான இடம்பெற்ற அமைச்சர் தெனாலிராமன் கதையை, அந்தக் காலத்தில் நடப்பதுபோலவே காட்டியிருக்கிறார்கள். எனவே, அக்மார்க் வரலாற்றுப் படம்.

வடிவேலுக்கு இதில் இரட்டை வேடம். ஒருவர் நாடாளும் அரசனாக. மற்றொருவர் நாவண்மை, வீரம், அறிவு படைத்த அமைச்சராக.

விகட நகரம் என்கிற நாட்டை ஆள்கிற அரசர் வடிவேலுவின் மந்திரி சபையில் ஒன்பது பேர் அமைச்சர்களாக இருக்கிறார்கள். சீனாவிலிருந்து வருகிற வியாபாரிகள் இந்த விகடநகரத்தில் வணிகம் செய்ய நினைக்க, ஒன்பது அமைச்சர்களில் ஒருவர் மட்டும் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிறார். மற்ற எட்டுபேரும் சீன வியாபாரிகளிடம் லஞ்சம் பெற்றுக்கொண்டு, வியாபாரத்தைத் தொடங்க அனுமதி கொடுக்கின்றனர். எனவே, எதிர்ப்பு தெரிவித்த அமைச்சர் மட்டும் கொல்லப்படுகிறார். இந்த விஷயம் அரசராக இருக்கிற வடிவேலுக்குத் தெரியாது. தன் அமைச்சர்கள் அனைவரும் நேர்மையானவர்கள் என அவர் நம்பிக் கொண்டிருக்கிறார். கொல்லப்பட்ட அமைச்சரின் மரணம் இயற்கையானது என மற்ற எட்டு அமைச்சர்களும் அரசர் வடிவேலுவிடம் தெரிவிக்க, அவரும் நம்பிவிடுகிறார்.

இப்போது கொல்லப்பட்ட அமைச்சருக்குப் பதிலாக வேறு ஒருவரை தேர்ந்தெடுக்கவேண்டும். அதற்கான தேர்வு நடத்தப்படுகிறது. மற்ற எட்டு அமைச்சர்களும் தங்களோடு ஒத்துழைக்கிற ஒருவரை இரகசியமாகத் தேர்வு செய்யும்பொருட்டு திட்டமிடுகின்றனர். ஆனால், அதே தேர்வுக்காக வரும் இரண்டாவது வடிவேலுவின் சாமர்த்தியத்தால் அந்த நபர் தேர்வில் தோற்றுப்போக, இரண்டாவது வடிவேலு அமைச்சராகிவிடுகிறார். அதாவது, அரசர் வடிவேலுவின் அமைச்சரவையில் இன்னொரு வடிவேலு. ஆக, இரண்டு வடிவேல்களும் சேர்ந்து நம் வயிற்றைப் பதம்பார்க்கப்போகிறார்கள் என்கிற எதிர்பார்ப்பு நம்மை அப்பிக்கொள்கிறது.

அமைச்சரவையில் இடம்பெற்ற வடிவேலு நாவண்மை மிக்கவர். அதி புத்திசாலி. இவர் அமைச்சரவைக்குள் இடம்பெற்றதன் நோக்கம் அரசர் வடிவேலுவைக் கொல்லவேண்டும் என்பதற்காகத்தான். காரணம், அரசருக்கு நாட்டை ஆளத் தெரிவில்லை. மக்கள் அனைவரும் பஞ்சம், பசி, பட்டினியோடு வாழ்ந்துவருகிறார்கள். அரசரைக் கொன்றால் மட்டுமே மக்கள் விமோசனம் பெறுவார்கள் என்பது இவரின் திட்டம். இதற்கு பின்புலமாக போராளிக் கூட்டம் ஒன்று செயல்பட, அவர்களின் தூதுவனாகவே அமைச்சர் வடிவேலு அரண்மனைக்குள் நுழைந்திருக்கிறார் என்பதை அவ்வப்போது நமக்கு காட்டுகிறார்கள்.

அரசரைக் கொல்வதற்காக அமைச்சர் பொறுப்பேற்று வந்திருக்கும் வடிவேலுக்கு விரைவில் உண்மை தெரியவருகிறது. அரசர் நல்லவரே, எட்டு அமைச்சர்களும்தான் கெட்டவர்கள். எனவே, எட்டு அமைச்சர்களையும் அரசரிடமிருந்து நீக்கிவிட்டால், நாடு சுபிட்சமாகிவிடும் என்பதை உணர்கிறார் அமைச்சர் வடிவேலு.

ஆனால், எட்டு அமைச்சர்களும் வடிவேலுவை அமைச்சர் பதவியிலிருந்து தூக்கி எறியத் திட்டம் போடுகிறார்கள். அந்த திட்டம் வெற்றிபெறுகிறது. அமைச்சர் வடிவேலு தன் பதவியை  இழக்கிறார். என்றாலும், அரசர் வடிவேலுவுக்கு அமைச்சர் வடிவேலுவின் நடவடிக்கைகள் பிடித்துப் போனதால், தனிப்பட்ட முறையில் அவரைச் சந்திக்கிறார். அப்போது மற்ற எட்டு அமைச்சர்களின் போலித்தனங்களைச் சொல்கிறார் அமைச்சர் வடிவேலு.

உண்மையைப் புரிந்துகொண்ட அரசர் வடிவேலு, அமைச்சர் வடிவேலுவை தற்காலிக அரசராக்கிவிட்டு, வேறு நாட்டுக்கு சுற்றுலா செல்கிறேன் என மக்களை நம்பவைத்து, பத்து நாட்கள் மாறுவேடத்தில் நகரத்தில் உலாவர, மக்கள் படும் துயரங்கள் அனைத்தையும் தெரிந்துகொள்கிறார். இந்த பத்துநாளில் மற்ற எட்டு அமைச்சர்களும் சீன வியாபாரிகளோடு சேர்ந்து அரசரைக் கொல்லத் திட்டம் போடுகின்றனர். அவர்களின் திட்டத்தை முறியடிக்கிறார் அமைச்சரும் தற்காலி அரசருமான வடிவேலு. இப்படியாக கதை முடிந்துபோகிறது.

Thenaliraman 3

இனி விமர்சனத்திற்கு வருவோம்.

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு வடிவேலு படம் வந்திருப்பதால், நகைச்சுவையை மையப்படுத்தி வயிற்றைப் புண்ணாக்கும் காட்சிகளோடு கதையைச் சொல்லியிருப்பார்கள் என்கிற எதிர்பார்ப்பு திரையரங்குக்குள் நுழையும்போதே நமக்கு வந்துவிடுகிறது. அதுபோக, திரைப்படத்தின் சுவரொட்டிகளிலும், விளம்பரப் பதாகைகளிலும் காணப்படும் காட்சிகளும் அப்படியான கற்பனையை நமக்குள் ஊற்றெடுக்க வைத்துவிடுவதால், பரபரப்புடன் இருக்கையில் அமர்ந்து படத்தை பார்க்கத் தூண்டப்படுகிறோம். ஆனால்….

ஆனால், அடுத்த பத்து நிமிடங்களுக்குள் ஏமாற்றத்திற்கான முதல் அறிகுறி நம் முகத்தில் ஈயாட….அடுத்த பத்துநிமிடத்தில் சிரிக்க வைப்பார் வைப்பார் வைப்பார் வைப்பார் என நாம் ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் கழித்துக்கொண்டே இருக்க, இடைவேளை வந்து படமும் முடிந்துவிடுகிறது.

இம்சை அரசன் 23ம் புலிகேசியின் சாயல் தெனாலிராமனிலும் பல இடங்களில் வந்துபோகிறது. திரைக்கதை உத்தியும் அதே சாயல்தான். ஆனால், புலிகேசியில் இருந்த பாய்ச்சல் இங்கே காணப்படவில்லை. காரணம், புலிகேசியின் திரைக்கதை புதிதாக எழுதப்பட்டது. தெனாலிராமனின் திரைக்கதை பிரதி எடுக்கப்பட்டு சற்றே மாற்றி அமைக்கப்பட்டது.

வடிவேலுவின் பல படங்களில் வயிறு வலிக்கச் சிரிக்கும் குழந்தைகள் இந்தப் படத்தில் தூங்கிப் போகிறார்கள். காரணம், கதைக் களங்களை அமைத்த அளவிற்கு, கதையின் போக்கில் சுவராஸ்யத்தை உருவாக்கத் தவறிவிட்டார்கள்.

மகள், காதலி என இரண்டுவேடத்தில்  அரசர் வடிவேலுக்கும், அமைச்சர் வடிவேலுக்கும் ஒரே நாயகியாக மீனாட்சி தீட்சித். ஊறுகாய் தயாரிப்பில் பெரிதாக என்ன திறமைகாட்டிவிடமுடியும்? அதைத்தான் செய்திருக்கிறார் மீனாட்சி தீட்சீத்.

அந்நிய முதலீடு நாட்டிற்குள் நுழைவதால் உள்நாட்டு வணிகர்களும், மக்களும் எப்படிப் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதுதான் கதையின் அடிநாதம். ஒரு சஸ்பென்ஸ் திரில்லர் படத்திற்கான திரைக்கதையை அமைத்துவிட்டு, அதை நகைச்சுவை படமாக்க முயன்றிருப்பதால், முரண்பாடான கதைக்களத்தோடு ஒன்ற முடியாமல் சிதைந்துவிடுகின்றன காட்சி அமைப்புகள்.

பானைக்குள் யானை நுழைவது, எல்லாம் நன்மைக்கே போன்ற காட்சிகள் அரதப் பழசு இரகங்கள். அவற்றிற்குப் பதிலாக இன்றைய காலத்திற்கேற்ப மாற்று உத்திகளை யோசித்து திரைக்கதையாக்கியிருக்கலாம்.

திரைப்படங்கள் மிகச் சிறந்த காட்சி ஊடகங்கள். எழுத்தில் வடிக்க முடியாத பல அற்புதங்களை காட்சிவழியாக எளிதாகச் சொல்லிவிடமுடியும். அதனால்தான், மொக்கை ஜோக்குகளைகூட காட்சிவழியே சொல்லும்போது, விழுந்து விழுந்து சிரிப்பார்கள் பார்வையாளர்கள். அந்த வித்தையைக் மெத்தக் கற்ற வடிவேலு, தெனாலிராமனில் கோட்டைவிட்டிருப்பது, அவரது இயலாமையா, பலவீனமா, அறியாமையா அல்லது அகங்காரமா? அவருக்கே வெளிச்சம்.

படத்தின் இயக்குநர் யுவராஜ். இவரின் முந்தைய படம் ‘பட்டா பட்டி’. கிரிக்கெட் போட்டியை மையமாக வைத்து, அத்தனை அற்புதமாக கதைசொல்லியிருப்பார். இந்தப் படத்தில் அவரின் திறமை மழுங்கடிக்கப்பட்டதற்கு, ‘’எனக்கு எல்லாம் தெரியும். நான் சொல்கிறபடி காட்சியை வை’’ என்ற வடிவேலுவின் அசட்டுத் தைரியமும் காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.

படத்திற்கு நிறைய செலவிட்டிருக்கிறார்கள். நிறைய உழைத்திருக்கிறார்கள். யாருக்காக இதையெல்லாம் செய்கிறோம் என்பதையும் மனதில் நினைத்திருந்தால், தெனாலிராமன் புலிகேசியை தோற்கடித்திருப்பான். இங்கே, தோற்றுவிட்டான்.

மதிப்பெண்கள் 36%

Naan Sigappu Manithan Vimarsanam 40%

Naan Sigappu Manithan Vimarsanam

நான் சிகப்பு மனிதன் விமர்சனம்

naan sigappu manithan

அதிர்ச்சியான விஷயங்களைக் கேட்டவுடன் தூங்கிப் போகும் ஒருவனின் கதை.

தந்தை இல்லாமல் தாயின் அரவணைப்பில் வளர்கிற விஷாலுக்கு, ஏதாவது அசம்பாவிதமான சத்தம் திடீரென காதில் கேட்டால், உடனே தூங்கிப்போகிற வியாதி. அப்படித் தூங்கிப் போகிற நேரத்தில், தன் எதிரே, தன் அருகே இருப்பவர்கள் பேசுகிற பேச்சையும், எழுகிற சத்தங்கள் அனைத்தையும் உள்வாங்கிக் கொண்டு, கண் விழித்தவுடன் அவற்றை நினைவுகூறும் அபூர்வ வியாதி அது.

படிப்பில் கெட்டிக்காரத்தனத்துடன் விளங்குகிற விஷாலுக்கு, இந்த வியாதி பெரும் சிக்கலை தோற்றுவிக்கிறது. நல்ல மதிப்பெண்களுடன் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தாலும், எந்த ஒரு நிறுவனமும் வேலை கொடுக்க முன்வரவில்லை.

எந்நேரமும் தூக்கம் வரலாம் என்பதால், தாய் சரண்யா இவரை தனியாக எங்கும் அனுப்புவதில்லை. நன்றாகப் படித்தும் வேலை கிடைக்காத விரக்தியில் வாழ்கிற விஷாலை, மருத்துவக் கல்லூரி மாணவர்கள் ஆராய்ச்சிப் பிரிவுக்கு அழைக்கிறார்கள். அதற்காக 50 ஆயிரம் ரூபாய் கட்டணம் கேட்கிறார் விஷால். அவர்களும் ஓ.கே சொல்ல, தனக்கு இருக்கும் நோயின் தன்மை உணர்த்தும் ஆராய்ச்சி மாணவராக, தன்னை மற்றவர்கள் பயன்படுத்தும் நோக்கில் கணிசமான தொகையை மாதம் தோறும் சம்பாதிக்கத் தொடங்குகிறார்.

விசித்திர நோயுடன் வாழ்கிற விஷாலுக்கு பத்து ஆசைகள் இருக்கின்றன. அந்த பத்து ஆசைகளும் மற்றவர்களுக்கு சாதாரணமாகத் தெரிந்தாலும், அவரின் கோணத்தில் அந்த ஆசைகள் அனைத்தும் சவாலானவைகள்.

விஷாலின் பத்து ஆசைகளையும் நிறைவேற்றிக் கொடுக்கிற ஒரு பெண்ணாக லட்சுமி மேனன் இவரின் வாழ்க்கையில் குறுக்கிட, அந்தப் பெண்ணுக்கும் இவருக்குமான உறவு நட்பாகி, காதலாகி கசிந்துருகும்போது, வழக்கமான பாணியில் இடைவேளை வந்துவிடுகிறது. அதன்பிறகு…….

அதன்பிறகு உட்டாலங்கடி கிரி கிரியாக நீங்கள் பார்ப்பது அக்மார்க் தமிழ்ச் சினிமா.

இனி விமர்சனத்திற்கு வருவோம்.

பீர் குடித்தவன் போதை பத்தவில்லை என்பதால் பாதி போதையில் பிராந்திக்கு மாறி வாந்தி எடுக்க, இருக்கிற போதையும் போய்த் தொலைந்து, எரிச்சலில் கொண்டுபோய்விடுகிறது. இதைத்தான் செய்துகாட்டியிருக்கிறார் ‘நான் சிகப்பு மனிதன்’ இயக்குநர் திரு.

விசித்திர நோயுடன் வாழ்கிற உத்தம நாயகனுக்கு, அவன் மனம் விரும்பியபடியே காதலியாய் மனைவி கிடைக்கிறாள். அதுவும் செல்வச் செழிப்போடு. அழகான காதல் கதையை கையிலெடுத்திருக்கிறார் இயக்குநர் என ஆச்சரியுடத்துடன் புருவங்கள் உயர்த்தும்போது, நானும் விதிவிலக்கு அல்ல என்பதை நிரூபித்து, நம்மை புருவங்களை இயல்பு நிலைக்குத் திரும்ப வைத்து, அவ்வப்போது பார்வையை வேறுபக்கம் திரும்ப வைக்கிறார்.

முன்பாதியில் நாயகனுக்கும், நாயகிக்கும் வாழ்வியல் ரீதியாக எழும் முரண்பாடுகளைக் கொண்டே மீதிக் கதையை நகர்த்திச் செல்லும் திரைக்கதை உத்திகள் ஏராளமாக இருந்தும், இடைவேளைக்குப் பிறகு பாதை மாறியிருப்பது, அய்யப்பன் கோவிலுக்கு மாலை போட்டு, முருகன் கோவிலில் மொட்டையடித்த கதையாக இருக்கிறது.

நம் தமிழ்ச் சினிமாவின் சாபக்கேடுகளில் இதுவும் ஒன்று. மையப் புள்ளியாக விளங்கும் கதை எதுவோ, அதிலிருந்து விலகிச் சென்று வித்தியாசம் காட்டி நம் திறமையை நிரூபிக்க வேண்டும் என்கிற வறட்டுப் பந்தாவுக்கு ‘நான் சிகப்பு மனிதன்’ மேலும் ஓர் உதாரணம்.

வளமான ஒளிப்பதிவு, குறைசொல்ல முடியாத பின்னணி இசை, ஜெயப்பிரகாஷ், சரண்யா மற்றும் சக நடிகர்களின் கச்சிதமான நடிப்பு என பல விஷயங்கள் குறைசொல்ல முடியாத அளவிற்கு இருந்தாலும், பிரதான சாலையில் ஜரூராகப் போய்க்கொண்டிருந்த பென்ஸ் காரை முட்டுச் சந்துக்குள் நுழையவிட்டு பஞ்சராக்கிய கதையாக, இடைவேளைக்குப் பின்னான திரைக்கதை உத்தி, மொத்த படத்தையும் கீழே தள்ளி சாய்க்கிறது.

மதிப்பெண்கள் 40%

தமிழ்நாட்டின் 234 சட்டமன்ற தொகுதிகளின் விபரம்


234 சட்டமன்ற தொகுதிகளின் விபரம்

1.     கும்மிடிப்பூண்டி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவள்ளூர்
2.     பொன்னேரி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவள்ளூர்
3.     திருத்தணி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவள்ளூர்
4.     திருவள்ளூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவள்ளூர்
5.     பூந்தமல்லி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவள்ளூர்
6.     ஆவடி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவள்ளூர்
7.     மதுரவாயல் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவள்ளூர்
8.     அம்பத்தூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவள்ளூர்
9.     மாதவரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவள்ளூர்
10.     திருவொற்றியூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவள்ளூர்
11.     ராதாகிருஷ்ணன் நகர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவள்ளூர்
12.     பெரம்பூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
13.     கொளத்தூர் (புதுக்கோட்டை) (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
14.     வில்லிவாக்கம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
15.     திரு.வி.க நகர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
16.     எழும்பூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
17.     இராயபுரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
18.     துறைமுகம் சட்டமன்றத் தொகுதி     சென்னை
19.     சேப்பாக்கம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
20.     ஆயிரம் விளக்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
21.     அண்ணா நகர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
22.     விருகம்பாக்கம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
23.     சைதாப்பேட்டை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
24.     தியாகராய நகர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
25.     மயிலாப்பூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சென்னை
26.     வேளச்சேரி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     காஞ்சிபுரம்
27.     சோளிங்கநல்லூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     காஞ்சிபுரம்
28.     ஆலந்தூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     காஞ்சிபுரம்
29.     திருப்பெரும்புதூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     காஞ்சிபுரம்
30.     பல்லாவரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     காஞ்சிபுரம்
31.     தாம்பரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     காஞ்சிபுரம்
32.     செங்கல்பட்டு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     காஞ்சிபுரம்
33.     திருப்போரூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     காஞ்சிபுரம்
34.     செய்யூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     காஞ்சிபுரம்
35.     மதுராந்தகம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     காஞ்சிபுரம்
36.     உத்திரமேரூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     காஞ்சிபுரம்
37.     காஞ்சிபுரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     காஞ்சிபுரம்
38.     அரக்கோணம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
39.     சோளிங்கர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
40.     காட்பாடி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
41.     ராணிப்பேட்டை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
42.     ஆற்காடு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
43.     வேலூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
44.     அணைக்கட்டு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
45.     கீழ்வைத்தனன் குப்பம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
46.     குடியாத்தம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
47.     வாணியம்பாடி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
48.     ஆம்பூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
49.     ஜோலார்பேட்டை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
50.     திருப்பத்தூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     வேலூர்
51.     ஊத்தங்கரை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கிருஷ்ணகிரி
52.     பர்கூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கிருஷ்ணகிரி
53.     கிருஷ்ணகிரி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கிருஷ்ணகிரி
54.     வேப்பனஹள்ளி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கிருஷ்ணகிரி
55.     ஓசூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கிருஷ்ணகிரி
56.     தளி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கிருஷ்ணகிரி
57.     பாலக்கோடு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தர்மபுரி
58.     பெண்ணாகரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தர்மபுரி
59.     தர்மபுரி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தர்மபுரி
60.     பாப்பிரெட்டிப்பட்டி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தர்மபுரி
61.     அரூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தர்மபுரி
62.     செங்கம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவண்ணாமலை
63.     திருவண்ணாமலை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவண்ணாமலை
64.     கீழ்பெண்ணாத்தூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)‎     திருவண்ணாமலை
65.     கலசப்பாக்கம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவண்ணாமலை
66.     போளூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவண்ணாமலை
67.     ஆரணி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவண்ணாமலை
68.     செய்யாறு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவண்ணாமலை
69.     வந்தவாசி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவண்ணாமலை
70.     செஞ்சி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விழுப்புரம்
71.     மயிலம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விழுப்புரம்
72.     திண்டிவனம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விழுப்புரம்
73.     வானூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விழுப்புரம்
74.     விழுப்புரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விழுப்புரம்
75.     விக்கிரவாண்டி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விழுப்புரம்
76.     திருக்கோயிலூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விழுப்புரம்
77.     உளுந்தூர்ப்பேட்டை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விழுப்புரம்
78.     இரிஷிவந்தியம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விழுப்புரம்
79.     சங்கராபுரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விழுப்புரம்
80.     கள்ளக்குறிச்சி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விழுப்புரம்
81.     கங்கவள்ளி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சேலம்
82.     ஆத்தூர் – சேலம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சேலம்
83.     ஏற்காடு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சேலம்
84.     ஓமலூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சேலம்
85.     மேட்டூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சேலம்
86.     எடப்பாடி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சேலம்
87.     சங்ககிரி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சேலம்
88.     சேலம்-மேற்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சேலம்
89.     சேலம்-வடக்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சேலம்
90.     சேலம்-தெற்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சேலம்
91.     வீரபாண்டி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சேலம்
92.     இராசிபுரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நாமக்கல்
93.     சேந்தமங்கலம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நாமக்கல்
94.     நாமக்கல் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நாமக்கல்
95.     பரமத்தி-வேலூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நாமக்கல்
96.     திருச்செங்கோடு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நாமக்கல்
97.     குமாரபாளையம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நாமக்கல்
98.     ஈரோடு கிழக்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     ஈரோடு
99.     ஈரோடு மேற்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     ஈரோடு
100.     மொடக்குறிச்சி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     ஈரோடு
101.     பெருந்துறை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     ஈரோடு
102.     பவானி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     ஈரோடு
103.     அந்தியூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     ஈரோடு
104.     கோபிச்செட்டிப்பாளையம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     ஈரோடு
105.     பவானிசாகர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     ஈரோடு
106.     தாராபுரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருப்பூர்
107.     காங்கேயம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருப்பூர்
108.     அவினாசி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருப்பூர்
109.     திருப்பூர் வடக்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருப்பூர்
110.     திருப்பூர் தெற்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருப்பூர்
111.     பல்லடம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருப்பூர்
112.     உடுமலைப்பேட்டை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருப்பூர்
113.     மடத்துக்குளம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருப்பூர்
114.     உதகமண்டலம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நீலகிரி மாவட்டம்
115.     கூடலூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நீலகிரி மாவட்டம்
116.     குன்னூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நீலகிரி மாவட்டம்
117.     மேட்டுப்பாளையம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கோயம்புத்தூர்
118.     சூலூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கோயம்புத்தூர்
119.     கவுண்டம்பாளையம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கோயம்புத்தூர்
120.     கோயம்புத்தூர் வடக்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கோயம்புத்தூர்
121.     தொண்டாமுத்தூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கோயம்புத்தூர்
122.     கோயம்புத்தூர் தெற்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கோயம்புத்தூர்
123.     சிங்காநல்லூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கோயம்புத்தூர்
124.     கிணத்துக்கடவு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கோயம்புத்தூர்
125.     பொள்ளாச்சி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கோயம்புத்தூர்
126.     வால்பாறை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கோயம்புத்தூர்
127.     பழநி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திண்டுக்கல்
128.     ஒட்டன்சத்திரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திண்டுக்கல்
129.     ஆத்தூர் – திண்டுக்கல் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திண்டுக்கல்
130.     நிலக்கோட்டை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திண்டுக்கல்
131.     நத்தம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திண்டுக்கல்
132.     திண்டுக்கல் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திண்டுக்கல்
133.     வேடசந்தூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திண்டுக்கல்
134.     அரவக்குறிச்சி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கரூர்
135.     கரூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கரூர்
136.     கிருஷ்ணராயபுரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கரூர்
137.     குளித்தலை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கரூர்
138.     மணப்பாறை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருச்சிராப்பள்ளி
139.     ஸ்ரீரங்கம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருச்சிராப்பள்ளி
140.     திருச்சிராப்பள்ளி மேற்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருச்சிராப்பள்ளி
141.     திருச்சிராப்பள்ளி கிழக்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருச்சிராப்பள்ளி
142.     திருவெறும்பூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருச்சிராப்பள்ளி
143.     இலால்குடி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருச்சிராப்பள்ளி
144.     மண்ணச்சநல்லூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருச்சிராப்பள்ளி
145.     முசிறி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருச்சிராப்பள்ளி
146.     துறையூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருச்சிராப்பள்ளி
147.     பெரம்பலூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     பெரம்பலூர்
148.     குன்னம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     பெரம்பலூர்
149.     அரியலூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     அரியலூர்
150.     ஜெயங்கொண்டம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     அரியலூர்
151.     திட்டக்குடி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கடலூர்
152.     விருத்தாச்சலம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கடலூர்
153.     நெய்வேலி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கடலூர்
154.     பண்ருட்டி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கடலூர்
155.     கடலூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கடலூர்
156.     குறிஞ்சிப்பாடி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கடலூர்
157.     புவனகிரி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கடலூர்
158.     சிதம்பரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கடலூர்
159.     காட்டுமன்னார்கோயில் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கடலூர்
160.     சீர்காழி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நாகப்பட்டினம்
161.     மயிலாடுதுறை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நாகப்பட்டினம்
162.     பூம்புகார் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நாகப்பட்டினம்
163.     நாகப்பட்டினம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நாகப்பட்டினம்
164.     கீழ்வேளூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நாகப்பட்டினம்
165.     வேதாரண்யம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     நாகப்பட்டினம்
166.     திருத்துறைப்பூண்டி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவாரூர்
167.     மன்னார்குடி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவாரூர்
168.     திருவாரூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவாரூர்
169.     நன்னிலம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருவாரூர்
170.     திருவிடைமருதூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தஞ்சாவூர்
171.     கும்பகோணம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தஞ்சாவூர்
172.     பாபநாசம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தஞ்சாவூர்
173.     திருவையாறு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தஞ்சாவூர்
174.     தஞ்சாவூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தஞ்சாவூர்
175.     ஒரத்தநாடு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தஞ்சாவூர்
176.     பட்டுக்கோட்டை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தஞ்சாவூர்
177.     பேராவூரணி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தஞ்சாவூர்
178.     கந்தர்வக்கோட்டை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     புதுக்கோட்டை
179.     விராலிமலை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     புதுக்கோட்டை
180.     புதுக்கோட்டை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     புதுக்கோட்டை
181.     திருமயம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     புதுக்கோட்டை
182.     ஆலங்குடி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     புதுக்கோட்டை
183.     அறந்தாங்கி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     புதுக்கோட்டை
184.     காரைக்குடி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சிவகங்கை
185.     திருப்பத்தூர், சிவகங்கை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சிவகங்கை
186.     சிவகங்கை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சிவகங்கை
187.     மானாமதுரை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     சிவகங்கை
188.     மேலூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     மதுரை
189.     மதுரை கிழக்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     மதுரை
190.     சோழவந்தான் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     மதுரை
191.     மதுரை வடக்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     மதுரை
192.     மதுரை தெற்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     மதுரை
193.     மதுரை மத்தி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     மதுரை
194.     மதுரை மேற்கு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     மதுரை
195.     திருப்பரங்குன்றம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     மதுரை
196.     திருமங்கலம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     மதுரை
197.     உசிலம்பட்டி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     மதுரை
198.     ஆண்டிப்பட்டி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தேனி-அல்லிநகரம்
199.     பெரியகுளம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தேனி-அல்லிநகரம்
200.     போடிநாயக்கனூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தேனி-அல்லிநகரம்
201.     கம்பம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தேனி-அல்லிநகரம்
202.     இராஜபாளையம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விருதுநகர்
203.     திருவில்லிபுத்தூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விருதுநகர்
204.     சாத்தூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விருதுநகர்
205.     சிவகாசி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விருதுநகர்
206.     விருதுநகர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விருதுநகர்
207.     அருப்புக்கோட்டை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விருதுநகர்
208.     திருச்சுழி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     விருதுநகர்
209.     பரமக்குடி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     இராமநாதபுரம்
210.     திருவாடாணை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     இராமநாதபுரம்
211.     இராமநாதபுரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     இராமநாதபுரம்
212.     முதுகுளத்தூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     இராமநாதபுரம்
213.     விளாத்திகுளம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தூத்துக்குடி
214.     தூத்துக்குடி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தூத்துக்குடி
215.     திருச்செந்தூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தூத்துக்குடி
216.     ஸ்ரீவைகுண்டம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தூத்துக்குடி
217.     ஓட்டப்பிடாரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     தூத்துக்குடி
218.     கோவில்பட்டி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருநெல்வேலி
219.     சங்கரன்கோவில் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருநெல்வேலி
220.     வாசுதேவநல்லூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருநெல்வேலி
221.     கடையநல்லூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருநெல்வேலி
222.     தென்காசி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருநெல்வேலி
223.     ஆலங்குளம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருநெல்வேலி
224.     திருநெல்வேலி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருநெல்வேலி
225.     அம்பாசமுத்திரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருநெல்வேலி
226.     பாளையங்கோட்டை (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருநெல்வேலி
227.     நாங்குநேரி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருநெல்வேலி
228.     ராதாபுரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     திருநெல்வேலி
229.     கன்னியாகுமரி (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கன்னியாகுமரி மாவட்டம்
230.     நாகர்கோவில் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கன்னியாகுமரி மாவட்டம்
231.     குளச்சல் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கன்னியாகுமரி மாவட்டம்
232.     பத்மனாபபுரம் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கன்னியாகுமரி மாவட்டம்
233.     விளவங்கோடு (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கன்னியாகுமரி மாவட்டம்
234.     கிள்ளியூர் (சட்டமன்றத் தொகுதி)     கன்னியாகுமரி மாவட்டம்

திரைக்கதையில் வரக்கூடிய காட்சிகளை ஷாட் பிரித்தல்


ஒரு காட்சியை

பல துண்டுக் காட்சிகளாப் பிரித்தல்

ஒரு திரைப்படத்தில் காட்சிப்படுத்தலும், ஒளிப்பதிவும், காட்சிக்கான நம்பகத்தன்மையும் சிறப்பாக அமையவேண்டும் என்பதற்காக ஒரு காட்சியை பல காட்சிகளாக பிரித்து படமாக்குவார்கள். எடிட்டிங்கில் இது முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. அதென்ன…ஒரு காட்சியை பல காட்சிகளாக பிரித்து படமாக்குதல்? சினிமா தயாரிப்பில் இதன் பெயர் ஷாட் பிரித்தல்.

ஆறு வயது முதல் எட்டு வயது வரையிலுமான பதினைந்து சிறுவர்கள் பயணித்துக்கொண்டிருக்கும் பள்ளிக்கூட வேன் ஒன்று இரு தீவிரவாதிகளால் கடத்தப்படுகிறது.

இது ஒரு சினிமாவின் ஓபனிங் காட்சி என்பதாக வைத்துக் கொள்வோம்.

இப்போது இந்த ஒற்றை வரி திரைக்கதையை பகுதி பகுதியாகப் பிரித்து பல காட்சிகளாக படம்பிடிக்க வேண்டியதிருக்கும். இதைத்தான் ஷாட் பிரித்தல் என்கிறார்கள். இந்தக் காட்சியை எப்படி ஷாட் பிரித்தால் ஒளிப்பதிவும், காட்சிப்படுத்தலும் நன்றாக அமையும்? அதுவும் வசனமே இல்லாமல்?

பள்ளிக்கூட வேன் ஒன்று சென்றுகொண்டிருக்கிறது.
அந்த வேனிற்கு முன்பும் பின்பும் பலதரப்பட்ட வாகனங்கள் பயணித்துக்கொண்டிருக்கின்றன.
வேனிற்குள் உள்ள சிறுவர்களின் முகபாவணைகள் மற்றும் சைகைகள்.
ஒரு சிறுவன் தன் கையிலுள்ள சாக்லெட்டை பிய்த்து தனக்கு அருகிலுள்ள நண்பனுக்குக் கொடுக்கிறான்.
இதைக் கவனிக்கும் இன்னொரு சிறுவன் தனக்கும் தரும்படி கையை நீட்டுகிறான்.
சாக்லெட் சிறுவன் தரமாட்டேன் என்பதுபோல் தலையை ஆட்டிச் சொல்கிறான்.
சாக்லெட் தானம்பெற்ற சிறுவன் தன் பங்கிலிருந்து கொஞ்சம் பிய்த்து கைநீட்டிய சிறுவனுக்கு கொடுக்கிறான்.
சாக்லெட் சிறுவன் அவன் கையிலுள்ள மீதியைப் பிடுங்குகிறான்.
அவர்களுக்குள் சின்ன சண்டை.
இடது புறம் உள்ள சிறிய சாலையில் வேன் திரும்புகிறது.
அந்தச் சாலையில் போக்குவரத்து சுத்தமாக இல்லை.
அகலம் குறைவான மேடுபள்ளமான சாலை என்பதால் வேன் மெதுவாக செல்கிறது.
200 மீட்டர் தொலைவில் இரண்டு தீவிரவாதிகள் (சாதாரண உடையுடன்) ஏதோ சிந்தனையுடன் சாலையோரத்தில் நிற்கிறார்கள்.
தீவிரவாதிகளில் ஒருவன் தூரத்தில் வரும் வேனை பார்க்கிறான்.
மற்றவனிடம் ஓ.கே என்பதுபோல் கண்களால் சைகை செய்கிறான்.
அவனின் சைகையைப் புரிந்துகொண்ட மற்ற தீவிரவாதியும் வேனைப் பார்க்கிறான்.
பெரியவர் ஒருவர் வேனிற்கு எதிர்புறமாக சைக்கிள் ஓட்டிக்கொண்டு வேனைக் கடந்து போகிறார்.
வேனைக் கடந்துபோகையில் அவரின் தோள்மேல் ஒரு சாக்லெட் துண்டு விழுகிறது.
பதற்றத்தில் சைக்கிளிலிருந்து இறங்குகிறார்.
தோளில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் ஈரமான சாக்லெட் துண்டை எடுக்கிறார்.
ஒரு சிறுவன் வேனிலிருந்து தலையை வெளியே நீட்டி எட்டிப்பார்க்கிறான்.
சைக்கிளில் வந்த பெரியவர் தன் கையிலுள்ள ஈரமான சாக்லெட் துண்டை விரல்களால் நசுக்கியபடியே வெளியே தலைநீட்டும் சிறுவனைக் கவனிக்கிறார்.
ஐம்பது மீட்டர் தூரத்தில் வேன் வந்துகொண்டிருக்கிறது. இரு தீவிரவாதிகளும் உஷாராகிறார்கள்.
சைக்கிள் பெரியவர் உற்றுப் பார்ப்பதால் தலைநீட்டிய சிறுவன் உள்ளே தலையை இழுத்துக்கொள்கிறான்.
பெரியவர் தன் தலையில் அடித்துக்கொள்கிறார்.
பள்ளிக்கூட வேன் தீவிரவாதிகளுக்கு முப்பது மீட்டர் தொலைவில் வருகிறது.
ஒரு தீவிரவாதி சரவெடியைக் கொளுத்தி வேனிற்கு முன்பாகப் போடுகிறான்.
வெடிகள் வெடித்துச் சிதறுகின்றன.

வேனிற்குள் உள்ள குழந்தைகளில் சிலர் பயத்தில் காதைப் பொத்துகின்றனர்.
சில குழந்தைகள் வெடிச் சிதறல்களை வெளியே தலைநீட்டி ஆச்சரியமாகப் பார்க்கின்றனர்.
வேன் டிரைவர் பதற்றத்தில் பிரேக்கை அழுத்துகிறார். வேன் நிற்கிறது.
சாலையில் பட்டாசு புகை மண்டலம்.
இந்தச் சமயத்தில் தீவிரவாதிகள் இருவரும் வேனுக்குள் ஏறுகின்றனர்.
திரைக்கதையில் வரக்கூடிய காட்சிகளை ஷாட் பிரித்தல்

இவை அனைத்தையும் சைக்கிள் பெரியவர் கவனிக்கிறார்.
வேனுக்குள் இருவர் ஏறுவதை புகை மண்டலத்தில் டிரைவர் கவனிக்கிறார்.
ஒரு தீவிரவாதி இடுப்பில் உள்ள துப்பாக்கியை எடுத்து கண நேரத்தில் டிரைவரை சுட்டு வீழ்த்தி வேனுக்குள்ளேயே சாய்க்கிறான்.
குழந்தைகள் அலறுகின்றனர்.
இப்போது வேன் டிரைவரை துப்பாக்கியால் சுட்ட தீவிரவாதி வேனை ஓட்டத் தொடங்குகிறான்.
இன்னொரு தீவிரவாதி தன் வாயில் ஆட்காட்டி விரல் வைத்து உஷ்ஷ்….என்பதுபோல் குழந்தைகளைப் பார்த்து சொல்கிறான்.
குழந்தைகளின் முகத்தில் பீதி.
அந்தத் தீவிரவாதி திறந்திருக்கும் வேன் ஜன்னல்களை மூடுகிறான்.
சைக்கிள் பெரியவர் முகத்தில் ஏதோ அசம்பாவிதம் நடந்திருக்கிறது என்பதற்கான அறிகுறிகள் தெரிகின்றன.
வேனை ஓட்டும் தீவிரவாதி கியரை மாற்றுகிறான். வேனின் வேகம் அதிகரிக்கிறது.

இப்படியாக ஒரு வரித் திரைக்கதை குறைந்தபட்சம் 43 துண்டுக் காட்சிகளாக பிரித்துக்கொள்ளப்படும்போதுதான், ஒளிப்பதிவு சிறப்பாக அமைவதற்கும், காட்சிப்படுத்தல் சிறப்பாக அமைவதற்கும் வழி பிறக்கும்.

அதை விடுத்து ஷாட் பிரித்தலில் தவறு நேரும்போது காட்சிப் பிழை, ஒளிப்பிழை ஏற்படுவதற்கு இடம்கொடுத்துவிடுகிறோம்.

திரைக்கதை தெளிவாக இருந்தால் இந்த ஷாட் பிரித்தலின் பெரும்பகுதி திரைக்கதையிலேயே வந்துவிடும். நம் தமிழ்ச் சினிமாக்களில் இயக்குனர்களே திரைக்கதையை எழுதிவிடுவதால், கூடுமானவரை ஒரு வரித் திரைக்கதையாகவே எழுதி வைத்துக்கொள்கிறார்கள். படப்பிடிப்புத் தளத்தில் உட்கார்ந்து ஷாட்டுகளைப் பிரித்து அதன்பின்னர் படமெடுக்கிறார்கள். இதனால் காலமும் நேரமும் கெடும்.

முழுத் திரைக்கதையும் எழுதி முடித்து, தயாரிப்பாளர் ஓ.கே சொல்லிவிட்டால், படப்பிடிப்புத் தளங்களைத் தேர்வு செய்துவிட்டு, அதன்பின்னர் திரைக்கதைக்கு ஏற்றமாதிரி ஷாட்டுகளை படப்பிடிப்புத் தளத்தின் தன்மைக்கேற்ப பிரித்து எழுதி வைத்துக்கொண்டு ஷூட்டிங் செல்வது நிறைய நேரத்தை மிச்சம் பிடித்துக்கொடுக்கும்.

இதே திரைக்கதையை 43 துண்டுக்காட்சிகளுக்கு மேலாகவும் பிரித்து எழுத முடியும். அது போர் அடிக்கும் என்பதால் இதோடு நிறுத்திவிட்டேன்.

இங்கே குறிப்பிட்டுள்ள ஒவ்வொரு துண்டுக் காட்சிகளையும் பல கோணங்களில் ஒளிப்பதிவாளர் படம்பிடிப்பார். ஆக, 43 துண்டுக் காட்சிகளும் 420 காட்சிகளாக மாறினாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. அதிகபட்சம் பத்து நிமிடம் திரையில் ஓடக்கூடிய காட்சியாக இது இருக்கும்.27

திரைக்கதை – தாயாகினாள்



எண்ணமும் எழுத்தும் செ.பாலமுருகன்


காட்சி 1 : பகல்/வெளி/தெரு

இருபது அடி அகலமுள்ள தெரு. அறுபது வயது ஆறுமுகம் சைக்கிள் ஓட்டிக்கொண்டு வருகிறார். லுங்கியும், பனியனும் அணிந்திருக்கிறார். தோளில் ஒரு துண்டு. அவருக்கு எதிர்புறமாக சைக்கிளுக்கு சற்று தூரத்தில் எதிரே 55 வயது கனி அம்மாள் நடந்து வருகிறார். (தளர்ந்த நடை, மெலிந்த உடல்)  கனி அம்மாளின் இடது கையில் ஒரு பையும், வலது கையில் சிறு கூடையும் உள்ளது. பையிலும், கூடையிலும் ஏதோ பொருட்கள். எதிரே வரும் கனி அம்மாளை சைக்கிளில் வரும் ஆறுமுகம் கவனிக்கிறார். அவரின் பார்வை கூர்மையாகிறது. இருபது மீட்டர் இடைவெளி. இப்போது கனி அம்மாளும் ஆறுமுகத்தைக் கவனிக்கிறார். (முகத்தில் ஒரு மாற்றம்)

ஆறுமுகம் சைக்கிளில் இருந்து இறங்கிக் கொள்கிறார். இவர்களுக்கு சற்று தூரத்தில் சில சிறுவர்கள் பம்பரம் விளையாடிக் கொண்டு இருக்கின்றனர். சைக்கிளில் இருந்து இறங்கிய ஆறுமுகத்தின் அருகே கனி அம்மாள் நிற்கிறார். தனது வலது கையில் உள்ள பையை தரையில் வைத்துவிட்டு, முந்தானையால் முகத்தைத் துடைத்துக்கொள்கிறார். இவர்களைக் கடந்து இருவர் ஏதோ பேசியபடியே நடந்து செல்கின்றனர்.

ஆறுமுகம் : ‘‘என்ன கனி… இப்பத்தான் சாமான்லாம் வாங்கிட்டுப் போறியா….’’

கனி அம்மாள் :    ‘‘(சோகமான புன்னகையுடன்) ஆமாண்ண’’

ஆறுமுகம் : ‘‘எந்த ஊருன்னு சொன்ன…?’’

கனி அம்மாள் :  ‘‘முத்தையாபுரம்ண்ண…’’

ஆறுமுகம்:  ‘‘அவங்களுக்கு எல்லா வெவரமும் தெரிஞ்சிதான வர்றாங்க….’’

கனிஅம்மாள்: ‘‘ம்ம்ம்…’’ (தலையாட்டுகிறார்)

ஆறுமுகத்தின் தோளில் இருக்கும் துண்டு கீழே விழுகிறது. கனி அம்மாள் அந்தத் துண்டை குனிந்து எடுத்து ஆறுமுகத்திடம் கொடுக்கிறார். ஆறுமுகம் கனி அம்மாளிடம் இருந்து துண்டை வாங்கி தோளில் போட்டுக்கொண்டே….

ஆறுமுகம் : ‘‘என்னமோ போ…..உன் தலையெழுத்தும்…உம் மக   தலையெழுத்தும் இப்டி ஆயிருச்சி….. கவலப்படாத…. இந்த சம்பந்தம் எப்டியும் முடிஞ்சிடும்…’’

ஆறுமுகம் கனி அம்மாள் கண்களைப் பார்க்க, அவரின் கண்களில் கண்ணீர் வருகிறது. அதை முந்தானையால் துடைத்துக் கொள்கிறார்.

ஆறுமுகம் : ‘‘அழுது என்ன ஆவப்போது…போ..போ…    வாங்கிட்டுப்போறதுல்ல…ஏதாவது செஞ்சி வையி….’’

ஆறுமுகம் ஏதோ யோசிக்கிறார். பின்னர்…கனி அம்மாளிடம்…

ஆறுமுகம் : ‘‘நான் எத்தணை மணிக்கு வரணும்னு சொல்லு’’

கனி அம்மாள் : ‘‘அவங்க நாலு மணிக்கு வர்றதா சொல்லி அனுப்பியிருக்காங்க….’’

ஆறுமுகம் : ‘‘நானு மூன்றரைக்கெல்லாம் வந்துர்றேன்…போயி வேலையப் பாரு ….கவலப்படாத.. ஆண்டவன் ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒரு வழி நிச்சயமா வச்சிருப்பான்’’

கனி அம்மாள் சரி என்று தலையாட்டிக் கொள்கிறார். ஆறுமுகம் சைக்கிளில் ஏறி புறப்படுகிறார். கனி அம்மாள் பையை எடுத்துக்கொண்டு நடக்கிறார்.


காட்சி 2 : பகல்/வெளி/ கனி அம்மாள் வீடு

ஓடு போட்ட வீடு தெரிகிறது. வீட்டின் முன் விசாலமான இடம் இருக்கிறது. நான்கைந்து ஆடுகள் எதையோ மேய்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. வீட்டின் கதவு மூடி இருக்கிறது. பழங்காலத்து கதவு. கனி அம்மாள் அந்த வீட்டின் வாசலை நெருங்குகிறார். கதவு அருகே பையையும், கூடையையும் கீழே வைத்துவிட்டு, கதவைத் தட்டுகிறார்.

கனி அம்மாள் : ‘‘மீனாட்சி…மீனாட்சி’’(கதவைத் தட்டியபடியே கூப்பிடுகிறார்)

கதவு திறக்கப்படுகிறது. திறக்கப்பட்ட கதவின் அருகே உட்புறமாக 36 வயது மீனாட்சி நிற்கிறாள். மீனாட்சியின் அழகான முகம். மீனாட்சி கனி அம்மாளைப் பார்க்கிறாள். மெலிதாகப் புன்னகைக்கிறாள். அந்தச் சிரிப்பில் சோகமும் அடங்கியிருக்கிறது. மென் புன்னகையுடன் மீனாட்சி கதவைத் தாண்டி  வெளிப்புறமாக வருகிறாள்.

வாசற்படியைத் தாண்டும்போது, மீனாட்சி ஒரு காலை கெந்தி, கெந்தி நடப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. மீனாட்சி எதுவும் பேசாமல் பையை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு உள்ளே செல்கிறாள். மீனாட்சியின் பின்னாடியே கனி அம்மாள் கூடையை எடுத்துக்கொண்டு உள்ளே செல்கிறார். அது இரண்டு அறைகள் மட்டுமே உள்ள வீடு. இரண்டாவது அறையைத் தாண்டி சிறிய அடுக்களை உள்ளது. அடுக்களையின் ஓரத்தில் மீனாட்சி பையை வைக்கிறாள். மீனாட்சிக்குப் பின்னாடி கனிஅம்மாள் வந்து கூடையை வைக்கிறார். கூடையை வைத்துவிட்டு கனி அம்மாள் மீனாட்சியை உற்றுப் பார்க்கிறார். அந்தப் பார்வையில் ஒரு ஏக்கம் தெரிகிறது.

கனி அம்மாள் : ‘‘பைக்குள்ள உளுந்து இருக்கு..அத ஊறவச்சி அரைச்சி எடுத்திரு…கேசரிக்கும்  சாமான் வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன்..’’

மீனாட்சி : (கனி அம்மாளைப் பார்த்து சரி என்பதுபோல் தலையை ஆட்டுகிறாள்)


அடுக்களைக்குப் பின்புறம் இரண்டு சென்ட் காலி இடம். அந்த இடத்தில் நான்கு பசு மாடுகள் கூரை வேயப்பட்ட கொட்டகையில் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன. இரண்டு கன்றுக்குட்டிகள் தனியாக கட்டப்பட்டிருக்கின்றன. கனி அம்மாள் அடுக்களைக்குப் பின்புறம் உள்ள அந்த காலி இடத்திற்கு வருகிறார். ஒரு சிமெண்டுத் தொட்டியில் தண்ணீர் நிறைய உள்ளது. தண்ணீரீன் மேல் ஜக்கு மிதக்கிறது. காற்றின் மெல்லிய வேகத்தில் தண்ணீரில் மிதக்கும் ஜக்கு மெதுவாக ஆடிக்கொண்டிருக்கிறது. கனி அம்மாள் தொட்டியின் அருகே நிற்கிறார். அவரின் கண்களில் நீர் வருகிறது. மெதுவாகக் குனிந்து ஜக்கில் தண்ணீரை எடுத்து முகத்தைக் கழுவுகிறார். கனி அம்மாள் கண்ணீர் வழியும் முகத்தைக் கழுவுவதை அடுக்களையின் வாசலில் நின்று கொண்டிருக்கும் மீனாட்சி பார்க்கிறாள். மீனாட்சியின் கண்களுகம் கலங்குகின்றன.

இப்போது மீனாட்சி அடுக்களைக்கு உட்புறமாக திரும்பிக் கொள்கிறாள். முந்தானையால் கண்களைத் துடைத்துக் கொள்கிறாள். பையிலிருக்கும் உளுந்து பொட்டலத்தை எடுக்கிறாள். பிரிக்கிறாள். ஒரு சட்டியில் உளுந்தைக் கொட்டி, தண்ணீர் ஊற்றுகிறாள். ஏதோ யோசித்தபடியே மீனாட்சி வீட்டின் முன்புற அறைக்கு நடக்கிறாள். இப்போதும் மீனாட்சி ஒரு காலை கெந்தி கெந்தி நடப்பது மீண்டும் தெளிவாக காட்டப்படுகிறது. முன் அறையின் சுவற்றில் உள்ள கடிகாரத்தில் மீனாட்சி மணி பார்க்கிறாள். கடிகாரம் 10.15 என்று காட்டுகிறது.

காட்சி 3 : பகல்/உள்/ ஆறுமுகம் வீடு.

ஆறுமுகம் தன் வீட்டில் ஒரு நார்க் கட்டிலில் உட்கார்ந்திருக்கிறார். அவர் மனைவி  ஒரு சொம்பில் தண்ணீர் எடுத்துக் கொண்டு வருகிறார். ஆறுமுகம் மனைவியிடமிருந்து தண்ணீரை வாங்கிக் குடிக்கிறார். தண்ணீரைக் குடித்துவிட்டு சொம்பை மனைவியிடம் கொடுக்கிறார். சொம்பை மனைவி வாங்கிக் கொள்கிறார். ஆறுமுகம் மனைவியைப் பார்க்கிறார்.

ஆறுமுகம் : ‘‘இன்னைக்கி சாயந்தரம் தங்கச்சி கனியம்மாவோட மீனாட்சிய பொண்ணு பாக்கறதுக்கு வர்றாங்களாம்.   நீயும் வர்றியா…அவங்களுக்கு ஒத்தாசையா இருக்கும்’’

மனைவி ஆறுமுகத்தை ஏறிட்டுப் பார்க்கிறார். முகத்தில் கடுப்பு.

மனைவி :   (எரிச்சலில்) ”உங்களுக்கு வேற வேலையே இல்லியா…அந்தப்புள்ளைய இதுவரைக்கும்  எத்தணைபேரு  பொண்ணு பாத்துட்டு போயிருப்பாங்க…அதான் நொண்டின்னு தெரியுதுல்ல…  மாப்பிள்ளையும் நொண்டியா பாத்து முடிச்சிருக்கணும்..  அப்டி இல்லேண்ணா அம்பது சவரன் நகைபோட்டு சீரு செனத்தி கொடுக்கறதுக்கு வக்கு இருக்கணும்…எதுவும் இல்லாம…மாப்பிள்ள வேணும்.. மாப்பிள்ள வேணும்னு சொல்லி…வருஷத்தைக் கடத்திட்டு, இப்போ நாலு கழுத வயசு  ஆகப்போற நேரத்துல அந்தப் பொண்ணுக்கு  கல்யாணம் என்ன வேண்டி கிடக்கு. ஊரே சிரிக்குது…  இதுக்கு ஒத்தாசையா நான் வேற வரணுமாக்கும்?…

மனைவி கத்திப் பேசிவிட்டு வீட்டின் உள் அறைக்குள் செல்கிறார். தன் மனைவி செல்வதை ஏதோ சிந்தனையுடன் பார்க்கிறார் ஆறுமுகம்.

காட்சி 4 : பகல்/உள் மற்றும் வெளி/ கனி அம்மாள் வீடு

மீனாட்சி அடுக்களை ஓரத்தில் இருக்கும் ஆட்டுக்கல்லில் உளுந்தை ஆட்டிக்கொண்டிருக்கிறாள். வெள்ளை வெளேரென்று மாவு அரைபட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.


வீட்டின் பின்புறம் மாடுகளுக்கு வைக்கோல் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார் கனி அம்மாள். கதவு தட்டப்படும் ஓசை கேட்கிறது.

கதவு குரல் : ‘‘மீனாட்சி..மீனாட்சி….’’

கனி அம்மாள்  : (மாட்டிற்கு வைக்கோலை எடுத்துப்போட்டுக் கொண்டே)….‘‘மீனாட்சி…போய் யாருன்னு பாரு’’


ஆட்டுக்கல்லில் இருந்து மீனாட்சி எழுந்திரிக்கிறாள். மீனாட்சியின் வலது கையில் நுரைத்த உளுந்து மாவு ஓட்டிக்கொண்டு இருக்கிறது. இடது காலை கெந்தி கெந்தி நடந்தபடியே  இடது கையால் வாசற் கதவைத் திறக்கிறாள். கதவுக்கு வெளியே பூக்காரி நிற்கிறாள்.

பூக்காரி : ‘‘என்ன மீனாட்சி…இன்னைக்கி உன்ன பாக்கறதுக்கு வர்றாங்களாமே…அம்மா பத்து முழம் மல்லி  கேட்டுச்சி…’’

பூக்காரி சொல்வதை நிதானமாகக் கேட்கிறாள் மீனாட்சி. அவளின் முகத்தில் எந்த ரியாக்ஷனும் இல்லை. இயல்பாக இருக்கிறாள். பூக்காரி வலது கையால் கூடையில்  இருக்கும் பூவை முழம் போடுகிறாள். இப்போது கனி அம்மாள் வாசற் கதவுக்கு அருகே வந்து நிற்கிறார். அவர் வந்திருப்பதை பூக்காரியும், மீனாட்சியும் பார்க்கின்றனர்.

பூக்காரி :  ‘‘என்ன கனியம்மா…கவலப்படாத.. எல்லாம் நல்லபடியா  கண்டிப்பா முடிஞ்சிரும் பாரு…’’ (பூவை முழம் போட்டுக்  கொண்டே பேசுகிறாள்)

பூக்காரி பேசும்போது மீனாட்சி சோகம் கலந்து புன்னகைத்துக் கொள்கிறாள்.

காட்சி 5 : பகல்/உள்/கனி அம்மாள் வீடு

கடிகாரம் ஒடிக்கொண்டிருக்கிறது. அதில் நேரம் 2.20 என்று காட்டப்படுகிறது. அடுக்களையில் மீனாட்சி வடை சுட்டுக் கொண்டிருக்கிறாள். உள் அறையிலிருந்து கனி அம்மாள் தனது தலை முடியை அள்ளி முடிந்துகொண்டே மீனாட்சியின் அருகே வருகிறார்.

கனி அம்மாள் : ‘‘மணி ஆவுது…நீ போயி கை,கால் அலம்பிட்டு   டிரஸ் மாத்தி ரெடியாவு…இதை நான் பாத்துக்கறேன்’’

மீனாட்சி கனி அம்மாளைப் பார்த்து சரி என்பதுபோல் தலை ஆட்டுகிறாள்.

காட்சி 6 : பகல்/ வெளி/தெரு

தெருவில் ஆறுமுகம் சைக்கிள் ஓட்டிக்கொண்டு வருகிறார். வெள்ளைச் சட்டை, வேட்டி அணிந்துள்ளார்.

காட்சி 7 : பகல்/ வெளி மற்றும் உள்/ கனி அம்மாள் வீடு

வீட்டு வாசலில் மீனாட்சி கோலம் போட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள். ஆறுமுகம் சைக்கிள் ஓட்டிக்கொண்டே கனி அம்மாளின் வீட்டு முன் வருகிறார். ஓரமாக சைக்கிளை ஸ்டேன்ட் போட்டு நிறுத்துகிறார். கோலம் போடும் மீனாட்சி ஆறுமுகத்தைப் பார்க்கிறாள். ஆறுமுகம் மீனாட்சியைப் பார்க்கிறார். மீனாட்சி கோலப் பொடி டப்பாவை கீழே வைத்துவிட்டு எழுந்திரிக்கிறாள். ஆறுமுகத்தைப் பார்த்து மெதுவாக சிரித்தபடியே தலையை ஆட்டியபடியே…

மீனாட்சி : ‘‘வாங்க மாமா….’’

ஆறுமுகம் மீனாட்சியின் அருகே வருகிறார். அவளின் தலையை வருடித் தடவியபடியே வானத்தைப் பார்க்கிறார்.

ஆறுமுகம் : (மைன்ட் வாய்ஸ்) ‘‘இந்தக் காலத்துல பொண்ணாப் பொறக்கறதே குத்தம்…அதவிடக் குத்தம்  ஏழையாப் பொறக்கறது….இந்த ரெண்ட விடவும் பெரிய குத்தம் ஊனத்தோட பொறக்கறது…உங்கிட்ட இந்த மூணுமே இருக்கே…இது யாரோட குத்தம்ணு எனக்குத் தெரியல…’’

ஆறுமுகம் கீழே பார்க்கிறார். கோலம் பாதி போடப்பட்ட நிலையில் இருக்கிறது.

ஆறுமுகம் : ‘நீ கோலத்தை போட்டு முடி…’’

இப்போது கனி அம்மாள் வீட்டின் உள்ளிருந்து வாசலுக்கு வருகிறார். ஆறுமுகம் கனி அம்மாளைப் பார்க்கிறார். கனி அம்மாள் ஆறுமுகத்தைப் பார்க்கிறார்.

கனி அம்மாள் : ‘‘உள்ள வாங்கண்ண…. வாசல்யே நின்னுட்டீங்க’’(மென் சோகம்)

ஆறுமுகம் : ‘‘வர்றேன்….வர்றேன்…’’

ஆறுமுகம் வாசற்கதவைத் தாண்டி வீட்டிற்குள் நுழைகிறார். மீனாட்சி தொடந்து கோலம் போட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள்.

காட்சி 8 : பகல்/வெளி மற்றும் உள்/ கனி அம்மாள் வீடு

கடிகாரம் 4.15 என்று நேரம் காட்டுகிறது. ஆறுமுகம் கனி அம்மாளின் வீட்டிற்குள் முன் அறையில் பாயில் அமர்ந்திருக்கிறார். அந்த அறை முழுவதும் பாய்கள் விரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. பழைய மின்விசிறி மேலே ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. வீட்டின் உள்ளே மீனாட்சி உடை மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறாள். கனி அம்மாள் அடுக்களையில் கேசரி கிளறி இறக்குகிறார்.

ஒரு வாகனத்தின் ஹாரன் சத்தம் கேட்கிறது. ஆறுமுகத்தின் பார்வையில் ரியாக்ஷன்.


ஒரு வேன் கனி அம்மாளின் வீட்டு முன்பு வந்து நிற்கிறது. ஆறுமுகம் வேன் சத்தம் கேட்டு எழுந்து வாசலுக்கு வருகிறார். வேனிலிருந்து பத்துபேர் இறங்குகின்றனர். அதில் மூன்று பெண்களும், ஐந்து ஆண்களும், பத்து வயது சிறுமியும், ஆறு வயது சிறுவனும் இருக்கின்றனர். அதை ஆறுமுகம் வாசலில் நின்றபடியே பார்க்கிறார்.

இப்போது, ஆறுமுகத்தின் பின்னாடியே கனி அம்மாள் வந்து நிற்கிறார். கனி அம்மாளின் முகத்தில் ரியாக்ஷன். வேனிலிருந்து இறங்கியவர்கள் கனி அம்மாளின் வீட்டை நோக்கி நடந்து வருகின்றனர். வீட்டை நெருங்குகின்றனர். ஆறுமுகம் வாசலை விட்டு வெளியே வந்து அவர்களை வரவேற்கிறார்.

ஆறுமுகம் : ‘‘வாங்க…வாங்க….’’

இன்முகத்துடன் அவர்களை வரவேற்கிறார். கனி அம்மாள் ஆறுமுகத்தின் பின்னால்  நின்றுகொண்டே வருகிறவர்களை கையெடுத்துக் கும்பிட்டபடியே வரவேற்கிறார்.

கனி அம்மாள் : ‘‘வாங்க…வாங்க…’’

கனி அம்மாளும், ஆறுமுகமும் வந்தவர்களை வீட்டிற்கு உள்ளே அழைத்துச் செல்கிறார்கள். வந்திருந்த அனைவரும்  வீட்டை நோட்டம் பார்த்தபடியே இருக்கின்றனர். கனி அம்மாள் அதைக் கவனிக்கிறார். ஆறுமுகமும் கவனிக்கிறார்.

கனி அம்மாள் : ‘‘உட்காருங்க…’’

தரையில் விரிக்கப்பட்டிருக்கும் பாயில் ஒவ்வொருவராக அமர்கின்றனர். ஆறுமுகமும் அவர்களில் ஒருவராக அமர்ந்து கொள்கிறார். பத்து வயது சிறுமியும், ஆறுவயது சிறுவனும் நாற்பத்து ஐந்து வயது நிரம்பிய ஒருவரின் அருகில் இடமும், வலமுமாக உட்கார்ந்து கொள்கின்றனர். அந்த நபர் சற்று கூச்சத்துடன் இருக்கிறார். அவரின் முகம் தெளிவாக காட்டப்படுகிறது. தலையின் முன்புறத்தில் வழுக்கையின் ஆரம்ப நிலை தெரிகிறது. சிறுவன், சிறுமி முகத்தில் குழப்பம். அந்த 45 வயது நபருக்கு எதிர்புறமாக ஆறுமுகம் அமர்ந்திருக்கிறார். சிறுவனின் முகத்தில் ஏதோ அச்சம் தெரிகிறது. சிறுவன் 45 வயது நபரை கையால் சுரண்டுகிறான்.

45 வயது நபர்  : ‘‘என்னடா…’’ (மெதுவாக கெஞ்சலுடன்)

சிறுவன் : ‘‘எதுக்குப்பா இங்க வந்திருக்கோம்…’’

சிறுவன் கேட்பதை அருகில் இருக்கும் பெண் கவனிக்கிறாள்.

பெண்: ‘‘உங்களுக்கு சின்னம்மா வரப்போறாங்க…’’

சிறுவன் முகத்தில் ரியாக்ஷன். இவர்கள் பேசுவதைக் கவனித்தபடியே கனி அம்மாள் வீட்டின் உட்புறம் செல்கிறார். அடுக்களையில் மீனாட்சி அலங்காரத்துடன் நின்றுகொண்டிருக்கிறாள். மீனாட்சி இப்போது மிக அழகாகத் தெரிகிறாள். அவளின் முகத்தில் சாந்தம் தவழ்கிறது. கனி அம்மாள் சிறிய தட்டுக்களில் வடையையும், கேசரியையும் எடுத்து வைக்கிறார். அதற்கு மீனாட்சியும் துணை புரிகிறாள். முன் அறையில் அனைவரும்  அமர்ந்திருக்கின்றனர். நிசப்தமாக இருக்கிறது. ஆறுமுகத்தின் அருகில் அமர்ந்திருக்கும் எழுபது வயது மதிக்கத்தக்க முதியவர் ஒருவர் ஆறுமுகத்திடம் பேச்சு கொடுக்கிறார்.

முதியவர் : ‘‘நீங்க பொண்ணுக்கு என்ன வேணும்?’’

ஆறுமுகம்: ‘‘மாமா’’

முதியவர் : ‘‘மாமான்னா…எந்த வழியில?’’ (கன்னத்தை சொறிந்து கொள்கிறார்)

ஆறுமுகம் : ‘‘கனி அம்மாளுக்கு பெரியப்பா மகன்….’’

முதியவர் : ‘‘ஓஹோ…சித்தப்பா மக்க…பெரியப்பா மக்கன்னு சொல்லுங்க….’’

ஆறுமுகம் : ‘‘ஆமாங்க…’’(தலையாட்டிச் சொல்கிறார்)

ஆறுமுகம் தன் எதிரே அமர்ந்திருக்கும் 45 வயது நபரைப் பார்க்கிறார். இதை முதியவர் கவனிக்கிறார்…

முதியவர் : ‘என்ன அப்படி பாக்கறீங்க..அவருதான் மாப்பிள்ளை..என்னோட ஒரே பையன்…போன வருஷம் மருமக….மஞ்சக்காமாளையில் போய்ச்சேர்ந்துட்டா….அவருக்கு  இடது பக்கத்துல    இருக்கறது என்னோட பேரன்… வலது பக்கத்துல  இருக்கறது என்னோட பேத்தி…இந்த ரெண்டையும் நல்லபடியா உங்க மருமக பாத்துக்கணும்….’’

பெரியவர் ஆறுமுகத்திடம் பேசும்போது மாப்பிள்ளையின் முகம் தெளிவாகக் காட்டப்படுகிறது. சிறுவனின் முகமும், சிறுமியின் முகமும் தெளிவாக காட்டப்படுகிறது. ஆறுமுகம் தலையாட்டிக் கொள்கிறார்.

இவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது மீனாட்சி ஒரு பெரிய தட்டின்மீது சிறு சிறு தட்டுக்களில் வடை, கேசரியை எடுத்து வந்து மாப்பிள்ளை உட்பட அனைவருக்கும் கொடுக்கிறாள். மீனாட்சி கெந்தி கெந்தி நடப்பதை உட்கார்ந்திருக்கும் பெண்கள் கவனிக்கின்றனர். முதியவரும் இதைக் கவனிக்கிறார். அனைவருக்கும் பரிமாறிவிட்டு, மீனாட்சி ஒரு ஓரமாக நின்று கொள்கிறாள். சிலர் வடையையும், கேசரியையைம் பிய்த்துப்,பிய்த்துப் சாப்பிடுகின்றனர். முதியவர் மீனாட்சியை உற்றுப் பார்க்கிறார். அமர்ந்திருக்கும் மூன்று பெண்களும் மாறி மாறி மீனாட்சியைப் பார்க்கின்றனர். மாப்பிள்ளை மீனாட்சி நிற்பதை பார்க்கிறார். இதை ஆறுமுகம் கவனிக்கிறார்.

ஆறுமுகம் : ‘‘பெரிய ஊனம்லாம் கிடையாது…மத்த பொம்பளைங்கைங்க செய்யற எல்லா வேலையும் அசால்ட்டா செஞ்சிருவா எம் மருமக…’’

முதியவர் : ‘‘எப்டி ஆச்சி?’’

ஆறுமுகம் : ‘‘போலியா அட்டாக்…’’ (கவலையுடன்)

ஒரு பெண் குறுக்கிடுகிறார்.

பெண் : ‘‘சரி…அதான்… ஒரு கால் சரியா வராது கொஞ்சம் ஊனம்ன்னு முன்னமே தெரிஞ்சிதான வந்தோம்…பரவால்ல…இப்போ மத்த விஷயங்களைப் பேசிறலாம்…’’

அவர்கள் ஊனம் என்று பேசும்போது    மீனாட்சி மெதுவாக உட்புறமாக அடுக்களைக்குள் செல்கிறாள். அடுக்களைக்குள் ஒரு பானையில் இருந்து தண்ணீர் எடுத்து குடிக்கிறாள். மீனாட்சியின் கண்களில் கண்ணீர் தேங்கி நிற்கிறது. முந்தானையால் கண்களைத் துடைத்துக் கொள்கிறாள். அவர்கள் பேசும் குரல் மட்டும் மீனாட்சிக்கு கேட்கிறது.

பெண்குரல் : ‘‘என் தம்பி பதினைஞ்சாயிரம் சம்பளத்துல வேலை பாக்கறான்….உங்க பொண்ணு இந்த சின்னப் புள்ளைங்கள ரெண்டையும் நல்லபடியா பாத்துக்கிட்டாலே போதும்…ஆனாலும், சம்பிரதாயம்னு ஒன்னு இருக்கு…அத நாங்க கேக்காம நீங்களாவே செஞ்சிடறது நல்லது…’’

மீனாட்சி மெதுவாக அடுக்களையின் சுவற்றில் சாய்ந்து உட்கார்ந்து கொள்கிறாள். முன் அறையில் அவர்கள் பேசும் குரல் மட்டும் மீனாட்சியின் காதுகளில் தொடர்ந்து கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது.

ஆறுமுகம் குரல் : ‘‘இந்தப் பிள்ளைக்கு ரெண்டு வயசு இருக்கும்போதே தகப்பனார் காலமாயிட்டாரு!  ஏதோ…. நாலு மாடுங்கள வச்சி பால்கறந்து பொழப்பு நடத்திக்கிட்டிருக்காங்க…    அவங்களால பெரிசா ஒன்னும் செய்ய முடியாது…பொண்ணுக்கு ஆறு சவரன் நகை இருக்கு…ரொக்கமா ஒரு முப்பது ஆயிரம் கொடுக்க முடியும்…இதுதான் நிலைமை.’’

முன் அறையில் அவர்கள் பேசுவதும், மீனாட்சி அடுக்களையில் உட்கார்ந்து அதைக் கேட்டுக்கொண்டிருப்பதும் மாறி, மாறி திரையில் காண்பிக்கப்படுகிறது.

முதியவர் குரல் : ‘‘சரி…உங்க நிலவரம் புரியுது…மேற்கொண்டு இருபதாயிரம் கொடுத்திருங்க. நாங்க வேற எதுவும் கேட்டுக்கல…’’

மீனாட்சியின் கண்களில் மீண்டும் கண்ணீர் திரண்டு நிற்கிறது. இப்போது முன் அறையில் அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கும் பகுதி.

ஆறுமுகம் : ‘‘உங்க எண்ணத்த சொல்லிட்டீங்க. கல்யாணத்த கோயில்ல வச்சுப்போம். அது எங்க செலவு. மேற்கொண்டு இருபதாயிரங்கறது ரொம்ப அதிகம்….’’

ஆறுமுகம் முதியவரிடம் பேசிவிட்டு ஓரமாக நிற்கும் கனி அம்மாளை பார்க்கிறார். கனி அம்மாள் அமைதியாக நிற்கிறார். அவர் முகத்தில் எந்த ரியாக்ஷனும் இல்லை.     ஆறுமுகம் கனி அம்மாளைப் பார்ப்பதை அனைவரும் பார்க்கின்றனர்.

முதியவர் : ‘‘என்ன பெரிசா கேட்டுட்டோம்… முப்பதாயிரம் தர்றீங்க அதுல மேற்கொண்டு இருபதாயிரம் சேத்து ஐம்பதாயிரம். அவ்ளோதான். அம்பதாயிரம் ரொக்கம் கொடுக்கறது இந்தக் காலத்துல பெரிய தொகை கிடையாது.’’

ஆறுமுகம் : ‘‘ஐயோ, அவ்வளவு முடியாது…முப்பத்தி அஞ்சாயிரம் கொடுக்கலாம்….இதெல்லாம் செய்யறதுக்கே ரெண்டு மாடுங்கள வித்தாத்தான் முடியும்’’

அமர்ந்திருக்கும் பெண்களில் ஒருவர் குறுக்கிட்டுப் பேசுகிறார்.

பெண் : ‘‘இந்த வீடு யாரோடது?’’

ஆறுமுகம்  : ‘‘என்னோடது….முப்பது வருஷமா இந்த வீட்டுலதான் இவங்க வாழ்க்கை ஓடுது…’’

முதியவர்  : ‘‘சரி…நாற்பதாயிரமாக் கொடுத்திருங்க..நாங்க மேற்கொண்டு   உங்கள கஷ்டப்படுத்த விரும்பல…’’

ஆறுமுகம் நின்றுகொண்டிருக்கும் கனி அம்மாளை ஏறிட்டுப் பார்க்கிறார். கனி அம்மாள் சரி என்பதுபோல் தலையாட்டுகிறார்.

ஆறுமுகம் : ‘‘தங்கச்சி சரின்னு சொல்றா….அப்படீன்னா எனக்கும் சம்மதம்தான்…மத்தபடி வேற பேசறதுக்கு எதுவும் இல்லை. கல்யாணத் தேதி நீங்களே சொல்லிருங்க…’’

முதியவர் : ‘‘நாங்க நாளெல்லாம் குறிச்சிட்டுத்தான் வந்தோம்…வர்ற 24ம் தேதி, ஞாயித்துக் கெழமை …சிவன் கோயில்ல  வச்சிக்கலாம்…  அங்கதான் ராசியான எடம்னு பேசிக்கறாங்க.’’

ஆறுமுகம் : ‘‘அதெல்லாம் உங்க விருப்பப்படி நாங்க விட்டிர்றோம்…’’

எல்லோரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொள்கின்றனர்.

முதியவர் : ‘‘அப்போ நாங்க போயிட்டு வர்றோம்…’’

அடுக்களையில் மீனாட்சி உட்கார்ந்தபடியே கைகளால் தரையில் எதையோ வரைந்து கொண்டிருக்கிறாள். ஆறுமுகத்தின் குரல் கேட்கிறது.

ஆறுமுகம் குரல் : ‘‘மீனாட்சி…… இங்க வா தாயி…எல்லாரும் கௌம்பறாங்க…’’

மீனாட்சி அடுக்களையிலிருந்து முன் அறைக்கு கெந்தி கெந்தி நடந்து வருகிறாள். முன் அறையில் எல்லோரும் கிளம்புவதற்கு தயாராக எழுந்து நிற்கின்றனர். முன் அறையில் வந்து நிற்கும் மீனாட்சியை மாப்பிள்ளை ஏறெடுத்துப் பார்க்கிறார்.   மீனாட்சி மாப்பிள்ளையையும், அவருக்குப் பக்கத்தில் நிற்கும் இரு குழந்தைகளையும் உன்னிப்பாகப் பார்க்கிறாள். இரு குழந்தைகளும் மீனாட்சியை மாறி மாறி பார்க்கின்றனர். ஒவ்வொருவராக வீட்டை விட்டு வெளியேறுகின்றனர். அவர்களை மீனாட்சி கையெடுத்துக் கும்பிட்டவாறே வழியனுப்பி வைக்கிறாள்.

இரு குழந்தைகளும் கடைசியாக வீட்டை விட்டு வெளியே செல்கின்றனர். சிறுவன் நடந்து செல்லும்போதே திரும்பி திரும்பி மீனாட்சியைப் பார்க்கிறான். வேனுக்குள் ஒவ்வொருவராக ஏறுகின்றனர். சிறுவனும், சிறுமியும் வேனுக்குள் ஏறுவதற்கு முன்பு வீட்டு வாசலின் அருகே நிற்கும் மீனாட்சியை மீண்டும் ஒருதரம் எட்டிப் பார்த்துக் கொள்கின்றனர்.

காட்சி 9 : பகல்/வெளி/தெரு

தெருவின் ஓரத்தில் இருக்கும் அடிபம்ப்.  ஒரு  பெண் அதில்  தண்ணீர் அடித்துக் கொண்டிருக்கிறாள். இன்னொரு பெண் குடத்தோடு நிற்கிறாள். குடத்தோடு நிற்கும் பெண்ணிண் பார்வை தூரத்திற்குச் செல்கிறது. மீனாட்சி இடுப்பில் காலி குடத்தோடு கெந்தி கெந்தி நடந்து வருகிறாள்.

பெண் 1 : ‘‘அக்கா…அங்க பாருங்க…மீனாட்சி வாறா… அவளுக்கு….. நாலுநாளுக்கு முன்னாடி கல்யாணம் நிச்சயமாயிருச்சாம்….மாப்பிள்ளைக்கு ரெண்டு குழந்தைங்க இருக்காம்’’

மீனாட்சி குழாயடிக்கு வந்து விடுகிறாள். அந்தப் பெண்களைப் பார்த்து மெலிதாக சிரித்துக் கொள்கிறாள்.

பெண் 1 : ‘‘என்ன மீனாட்சிக்கா…… கல்யாணம் நிச்சமாயிருக்குன்னு கேள்விப் பட்டோம்…உண்மையா?’’

மீனாட்சி  : (சோகமாகச் புன்னகைத்தபடியே) ‘‘ஆமா…’’

பெண் 2 : ‘‘எங்களுக்கெல்லாம் பத்திரிக்கை வைப்பீங்கள்ல…’’

மீனாட்சி : ‘‘கண்டிப்பா….’’

பெண் 1 : ‘‘என்னைக்கு கல்யாணம்…..?’’

மீனாட்சி : ‘‘அடுத்த வாரம் 24ம் தேதி ஞாயித்துக்கிழமை…சிவன் கோவில்ல’’

பெண் 2 : ‘‘கவலைப்படாதீங்க…நீங்க எங்க இருந்தாலும் சமாளிச்சிக்குவிங்க’’

மீனாட்சி மெலிதாகச் சிரித்துக் கொண்டே தலையாட்டிக் கொள்கிறாள். இரண்டு பெண்களும் தண்ணீர்க் குடங்களைத் தூக்கிக் கொண்டு அங்கிருந்து கிளம்புகின்றனர். மீனாட்சி குடத்தை குழாய்க்கு நேரே வைத்துவிட்டு பம்ப்பை அடிக்கத் தொடங்குகிறாள்.

காட்சி 10 : பகல்/வெளி மற்றும் உள்/கனி அம்மாள் வீடு

மீனாட்சி மாட்டிற்கு தண்ணீர் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். ஒரு கன்றுக் குட்டி அவளின் அருகே நிற்கிறது. மீனாட்சி கன்றுக் குட்டியைத் தடவி விடுகிறாள். கன்றுக்குட்டி மீனாட்சியின் கைகளை மூக்கால் முகர்ந்து பார்க்கிறது. மீனாட்சியின் கைகளை கன்றுக்குட்டி தன் நாக்கினால் நக்கிவிடுகிறது. கனி அம்மாள் வீட்டின் உள் அறையிலிருந்து மீனாட்சியை அழைக்கிறார்.

கனி அம்மாள் குரல் : ‘‘மீனாட்சி இங்க வா….’’

மீனாட்சி மாட்டிற்கு தண்ணீர் வைப்பதை அப்படியே நிறுத்திவிட்டு வீட்டிற்குள் நுழைகிறாள். கனி அம்மாள் ஒரு சூட்கேசில் துணிகளை அடுக்கி வைத்துக்கொண்டிருக்கிறார். அவருக்கு அருகே நூறு ரூபாய்த் தாள்கள் அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. மீனாட்சி கனி அம்மாளின் அருகே போய் நிற்கிறாள். மீனாட்சியை கனி அம்மாள் பார்க்கிறார்.

கனி அம்மாள் : ‘‘சாயந்தரம் ஜவுளி எடுக்க போலாம்னு மாமா சொல்லியிருக்காரு….மாப்பிள்ளை வீட்டுல இருந்தும் வர்றாங்களாம்…நீயும் வர்றியா?’’

மீனாட்சி :  (தலையாட்டுகிறாள்)

கனி அம்மாள் : ‘‘கௌம்பும்போது பெட்டிக்குள்ள இருக்கற மூணு பவுன் செயினை எடுத்து கழுத்துல போட்டுக்க.. பாக்கறதுக்கு அழகா இருக்கும்’’

கனி அம்மாள் தன் அருகே இருக்கும் ரூபாய்த் தாள்களை மீனாட்சியிடம் எடுத்துக் கொடுக்கிறார்.

கனி அம்மாள் : ‘‘இந்தா…இதுல அஞ்சாயிரம் ரூபா இருக்கு….’’ (ஏதோ யோசிக்கிறார்)…..மாடுங்கள வாங்கறதுக்கு நாளைக்கு ஆளுங்கள கூட்டிட்டு வர்றதா புரோக்கர் சொல்லியிருக்காரு…’’

மீனாட்சி கனி அம்மாளிடம் இருந்து பணத்தைப் பெற்றுக்கொள்கிறாள்.

மீனாட்சி  : ‘‘எல்லா மாட்டையும் வித்துறப் போறீங்களா?’’

கனி அம்மாள் மீனாட்சியை ஏறிட்டுப் பார்க்கிறார்.

கனி அம்மாள் : ‘‘வேற என்ன பண்றது?…’’

மீனாட்சி : ‘‘அப்புறம் நீங்க என்ன பண்ணுவீங்க…’’

கனி அம்மாள் : ‘‘கடவுள் இருக்கான்… ஏதாவது வழிகாட்டாமலா  இருப்பான்….’’

காட்சி 11 : பகல்/வெளி/பேருந்து நிறுத்தம்

பேருந்து நிறுத்தம்  ஒன்றில் கனி அம்மாள், ஆறுமுகம், மீனாட்சி மூவரும் பேருந்திற்காக காத்து நிற்கின்றனர். இன்னும் ஒருவர் அந்தப் பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு வந்து சேர்கிறார். அவர் கனி அம்மாள் மற்றும் ஆறுமுகத்திடம் பேச்சு கொடுக்கிறார்.

நபர் : ‘‘என்ன ஆறுமுகம்ண்ணே..எப்டியோ மீனாட்சிக்கு பேசி முடிச்சிட்டீங்க…இனிமே கனி அம்மாவுக்கு கவலை கிடையாது….’’

கனி அம்மாள் மெதுவாகப் புன்னகைத்துக் கொள்கிறார். மீனாட்சி சேலை முந்தானையால் தன் முகத்தைத் துடைத்துக் கொள்கிறாள்.

ஆறுமுகம் : கடவுள் இப்பத்தான் கண்ண தொறந்து இந்தப் புள்ளைய பாத்திருக்கான்… மகளுக்கு  கல்யாணமே ஆவாதோன்னு கனி பட்ட வேதனை எனக்கு ஒருத்தனுக்குத்தான் தெரியும்….’’

நபர் : ‘‘மாடுங்கள விக்கப்போறதா ஊர்ல பேசிக்கிட்டாங்க. என்ன விலைன்னா கொடுக்கலாம்…’’

ஆறுமுகம் கனி அம்மாளைப் பார்க்கிறார்…

கனி அம்மாள் : ‘‘புரோக்கர் மாடசாமிகிட்ட சொல்லிருக்கேன்…அவருகிட்ட பேசிக்கோங்க….’’

மீனாட்சியின் பார்வையில் தூரத்தில் பேருந்து வருவது தெரிகிறது.

மீனாட்சி : ‘‘பஸ் வருதும்மா…’’

அனைவரின் பார்வையும் தூரத்தில் வந்து கொண்டிருக்கும் பேருந்தை நோக்கிச் செல்கிறது.   பேருந்து அருகில் வந்து நிற்கிறது. மூவரும் பேருந்தில் ஏறுகின்றனர்.


காட்சி 12 பகல்/வெளி/ ஜவுளிக்கடையின் முன்புறம்

பெரிய ஜவுளிக்கடையின்   முன்புறத் தோற்றம். ஓங்கி உயர்ந்த கட்டடம். தெருக்களில் மக்கள் நெருக்கம். பலதரப்பட்ட வாகனங்கள்  சாலையில் ஊர்ந்தபடி சென்றுகொண்டிருக்கின்றன. ஜவுளிக்கடையின் முன்பாக இடது ஓரத்தில் ஆறுமுகம், கனி அம்மாள், மீனாட்சி மூவரும் நின்று கொண்டிருக்கின்றனர். மீனாட்சி கைகளைக் கட்டியவாறு நிற்கிறாள். இவர்களைக் கடந்து ஜவுளிக் கடையின் உள்ளும், புறமும் பலர் போவதும், வருவதுமாக இருக்கின்றனர். ஆறுமுகத்தின் பார்வை யாரையோ தேடுகிறது.

ஆறுமுகம் : (மைன்ட் வாய்ஸ்) ‘‘இங்கதான நிக்கச் சொன்னாங்க…!’’

ஓர் ஆட்டோவில் மாப்பிள்ளை, முதியவர், சிறுவன், சிறுமி நால்வரும் வந்து இறங்கு கின்றனர். மாப்பிள்ளை ஆட்டோவுக்கு பணம் கொடுக்கிறார். ஆறுமுகம் அவர்களைக் கவனித்து விடுகிறார்.

ஆறுமுகம் : ‘‘கனிம்மா…அந்தா வந்துட்டாங்க பாரு…’’

கையை நீட்டிச் சொல்கிறார். கனி அம்மாளும், மீனாட்சியும் ஆறுமுகம் கைகாட்டும் திசை நோக்கிப் பார்க்கின்றனர். மீனாட்சியின் பார்வையில் சிறுவனும், சிறுமியும் தெரிகின்றனர். மீனாட்சியின் முகத்தில் ரியாக்ஷன். மூவரும் அவர்களை நோக்கி நடக்கின்றனர். இவர்கள் நடந்து வருவதை சிறுவன் பார்க்கிறான். சிறுவன் தன் அப்பாவிடம் (மாப்பிள்ளை) கையைச் சுரண்டியபடியே…

சிறுவன் : ‘‘ப்பா..அங்க பாருங்க..அவங்க வாறாங்க..’’

சிறுவன் கைகாட்டும் திசையை மாப்பிள்ளை பார்க்கிறார். அவரின் பார்வையில் மீனாட்சி தெரிகிறாள். அவர்களை நோக்கி இவர்கள் நடக்கின்றனர். இரு வீட்டாரும் சேர்ந்து விடுகின்றனர். மாப்பிள்ளை மீனாட்சியைப் பார்க்கிறார். மீனாட்சியின் முகத்தில் கொஞ்சம் வெட்கம், தயக்கம். சிறுவனும், சிறுமியும் மீனாட்சியை உற்றுப் பார்க்கின்றனர். அதை மீனாட்சி கவனிக்கிறாள்.

முதியவர்  : ‘‘கொஞ்சம் லேட்டாயிருச்சி….’’(ஆறுமுகத்திடம்)

ஆறுமுகம் : ‘‘பரவால்ல…பொம்பளைங்க யாரும் வரலையா…?’’

முதியவர்  : ‘‘வந்துக்கிட்டே இருக்காங்க…நாம உள்ள போயி மொதல்ல மாப்பிள்ளைக்கு வேண்டியத வாங்கிரலாம்..அவங்கள்லாம் வந்தபிறகு பொண்ணுக்கு வாங்கிக்கலாம்’’

சிறுவன் மீனாட்சியின் அருகில் வருகிறான். மீனாட்சி அவனுடைய தோளில் கை வைக்கிறாள். பின்னர் அவன் தலையை வருடுகிறாள். சிறுவனிடம் ஏதோ பேசுகிறாள். இதை மாப்பிள்ளை ஜாடையாக கவனிக்கிறார். சிறுவன் பதில் சொல்லிக்கொண்டே மீனாட்சியை ஏறிட்டுப் பார்க்கிறான். அந்தப் பார்வையில் பாசம் இருக்கிறது. மாப்பிள்ளையின் அருகே நிற்கும் சிறுமியும் மீனாட்சியைப் பார்க்கிறாள். சிறுமியை தன் அருகே வருமாறு ஜாடையாக அழைக்கிறாள் மீனாட்சி. சிறுமி மீனாட்சியின் அருகே வருகிறாள்.

ஆறுமுகம் : ‘‘வாங்க..கடைக்கு உள்ள போவோம்…’’

எல்லோரும் ஜவுளிக் கடையின் படிக்கட்டுகளில் ஏறுகின்றனர். ஆறுமுகம், முதியவர், மாப்பிள்ளை, கனி அம்மாள் ஆகியோர் முன்னாடி செல்ல, மீனாட்சியும், இரு குழந்தைகளும் ஒன்றாக படிக்கட்டுகளில் ஏறுகின்றனர். மீனாட்சியின் இடது பக்கம் சிறுவனும், வலது பக்கம் சிறுமியும் ஏறுகின்றனர். சிறுவனின் கைகளை மீனாட்சி தன் விரல்களால் பிடித்திருக்கிறாள். மீனாட்சி கெந்தி, கெந்தி நடப்பதால் முன்னாடி நடந்து செல்பவர்களுக்கும், மீனாட்சிக்கும் சற்று இடைவெளி விழுகிறது. மீனாட்சி சிறுவனையும், சிறுமியையும் மாறி மாறி பார்த்துக் கொள்கிறாள்.

இப்போது, மீனாட்சிக்கு எதிரே ஒரு பெண் வழிவிடாமல் மறித்துக்கொள்கிறாள். மீனாட்சி அந்தப் பெண்ணை ஏறிட்டுப் பார்க்கிறாள். வழிமறித்த பெண் மீனாட்சியைப் பார்த்துச் புன்னகைக்கிறாள். அதை சிறுவனும், சிறுமியும் கவனிக்கின்றனர். மீனாட்சி அந்தப் பெண்ணை உற்றுப் பார்க்கிறாள். மீனாட்சியின்  முகத்திலும் அந்தப் பெண்ணிண் முகத்திலும் சந்தேகப் புன்னகை. வழிமறித்த பெண்ணின் கழுத்து நிறைய தங்க நகைகள் மிளிர்கின்றன. அந்தப் பெண்ணின் அருகே அவளின் கணவர் பணக்காரத் தோரனையுடன் நிற்கிறார். அந்தப் பெண் விலை உயர்ந்த பட்டுப்புடவை கட்டியிருக்கிறாள். அவளின் பெயர் கவிதா.

கவிதா : ‘‘ஏய்…நான் யாருன்னு தெரியுதா….’’ (முகத்தில் ஆச்சரியம்)

மீனாட்சி உற்றுப் பார்க்கிறாள். மீனாட்சியின் முகத்தில் மெல்லிய புன்னகை தவழ ஆரம்பிக்கிறது.

மீனாட்சி : ‘‘நீ கவிதாதான….’’ (மெலிதான சிரிப்பு)

கவிதா : ‘‘கரெக்ட்டா ஞாபகம் வச்சிருக்கியே!”

மீனாட்சி : ப்ளஸ் டூ படிக்கும்போது…பாதியிலேயே கல்யாணம் ஆகி, நீ போனத எப்டி மறக்க முடியும்…’’

கவிதா : ‘‘ப்ப்ப்….பா…எவ்ளோ வருஷம்…நல்லா இருக்கியா?’’

மீனாட்சி : ‘‘ம்ம்ம்…நீ எப்டி இருக்கே….?’’

இருவரும் பேசிக்கொள்வதை சிறுவனும், சிறுமியும் வித்தியாசமாகப் பார்க்கின்றனர்.

கவிதா : ‘‘எனக்கென்ன குறைச்சல்…..பாரு நாப்பது மைல் வித்தியாசத்துலதான் நாம இருக்கோம்….ஆனாலும்  பாத்து பல வருஷம் ஆகுது….’’

கவிதா தன் கணவரை மீனாட்சிக்கு அறிமுகம் செய்து வைக்கிறாள்.

கவிதா : ‘‘என்னோட வீட்டுக்காரர்….’’ (கை நீட்டியவாறே)

மீனாட்சியும், கவிதாவின் கணவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் வணக்கம் தெரிவித்துக் கொள்கின்றனர்.

இப்போது, கவிதா தன் ஹேண்ட் பேக்கைத் திறக்கிறாள். அதிலிருந்து ஒரு கவரையும்  பேனாவையும் எடுக்கிறாள். கவரின்மேல் பேனாவால் எழுதுகிறாள். அந்தக் கவரை மீனாட்சியிடம் நீட்டுகிறாள்.

கவிதா : ‘‘இந்தா…வர்ற ஞாயிற்றுக் கெழமை 24ம் தேதி என் மகளுக்கு கல்யாணம் வச்சிருக்கோம்…கண்டிப்பா நீ குடும்பத்தோட    வரணும்….’’

கவிதா சொல்வது மீனாட்சிக்கு மீண்டும் ஒரு முறை கேட்கிறது….

கவிதா : ‘‘…வர்ற ஞாயிற்றுக் கெழமை 24ம் தேதி என் மகளுக்கு      கல்யாணம் வச்சிருக்கோம்…கண்டிப்பா நீ குடும்பத்தோட வரணும்..

மீனாட்சியின் முகம் ஏதோ ஒரு பரிதவிப்பில் கவிதாவின் கண்களைப் பார்க்கிறது. பின்னணி இசையில் மீனாட்சியின் பரிதவிப்பு உணர்த்தப்படுகிறது.

கவிதா : ‘‘ஏய்…என்ன…அப்டி பாக்கற…கண்டிப்பா வந்துறணும்..’’

மீனாட்சி : ‘‘சரி’’ என்பதுபோல் தலையாட்டுகிறாள்…சிறுவனும், சிறுமியும் மீனாட்சிக்கு சற்று தள்ளி நிற்கின்றனர்.

கவிதா : ‘‘உனக்கு எத்தனை குழந்தைங்க?’’

மீனாட்சி அமைதியாகப் புன்னகைக்கிறாள். சிறுவனும், சிறுமியும் மீனாட்சியை கூர்ந்து கவனிக்கின்றனர். மீனாட்சி இரு குழந்தைகளையும்  முக ஜாடையால் தன்  அருகே வருமாறு அழைக்கிறாள். இரு குழந்தைகளும் மீனாட்சியின்  அருகே தயக்கத்துடன் வந்து   ஒட்டிக்கொள்கின்றனர். வலது புறம் சிறுமியும், இடது புறம் சிறுவனும்…

மீனாட்சி : ‘‘இவ மூத்தவ..பேரு……ஈஸ்வரி… இவன் ரெண்டாவது……பேரு….கணேச மூர்த்தி….’’

கவிதா இரண்டு குழந்தைகளையும் உற்றுப் பார்க்கிறாள்.

கவிதா : ‘‘வீட்டுக்காரர் வரலையா?’’

மீனாட்சி : ‘‘கடைக்கு உள்ள போயிட்டாங்க’’

சிறுவனும், சிறுமியும் மீனாட்சியின் இடுப்பில் தலைசாய்த்தவாறே முழிக்கின்றனர். கவிதா சிறுவனின் கன்னத்தில் தட்டிக்கொடுத்தவாறே…

கவிதா : ‘‘உங்க அம்மா ரொம்ப நல்லவங்க…நல்லா படிப்பாங்க…அவங்க மாதிரியே நீங்களும் நல்லா படிக்கணும்…என்ன’’

சிறுவனும், சிறுமியும் சரி என்பதுபோல் தலையாட்டுகின்றனர்.

கவிதா : ‘‘நான் கௌம்பறேன் மீனாட்சி…கண்டிப்பா என் மகள் கல்யாணத்துக்கு வரணும்…குழந்தைங்க..உன் வீட்டுக்காரரையும் மறக்காம அழைச்சிட்டு வரணும்…’’

மீனாட்சி  ‘சரி’… என்பதுபோல் தலையாட்டிக் கொள்கிறாள்.

கவிதா புறப்படுகிறாள்…மீனாட்சி இரு குழந்தைகளோடு மீண்டும் ஜவுளிக்கடையின் படிக்கட்டுகளில் கெந்தியபடியே ஏறத் தொடங்குகிறாள். சிறுவனும், சிறுமியும் மீனாட்சியைப் அண்ணாந்து பார்த்துக்கொண்டே அவளோடு படிக்கட்டுகளில் ஏறுகின்றனர்.

இந்தக் காட்சி ஸ்லோ மோஷனில் காண்பிக்கப்படுகிறது.

மனதை வருடும் பின்னணி இசை ஒலிக்க மீனாட்சி மேல் நோக்கிப் பார்க்கிறாள். அவள் இரு குழந்தைகளோடும் படிகளில் ஏறி வருவதை ஜவுளிக்கடையின் வாசலுக்கு உட்புறம் நிற்கும் மாப்பிள்ளை பாசத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார். பின்னணி இசை தொடர்ந்து ஒலிக்க, தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் பெயர்கள் மேல் நோக்கி நகர்ந்தபடியே படம் நிறைவடைகிறது.